Author Topic: Het eerste moment van verliefdheid.  (Read 4192 times)

« on: 07/05/2013 om 01:52:12 »
Het gebeurde ongeveer twee jaar geleden. Ik liep naar binnen en keek als betoverd naar de dame aan de eerste tafel,ze zag er oogverblindend mooi uit. Het eerste wat mijn aandacht trok was haar zeer welgevormde mond,ik kon mijn blik maar niet van haar lippen krijgen.

Ze keek langzaam op en glimlachte nauwelijks merkbaar,onbeholpen en in lichte verwarring keek ik snel de andere kant op.Ik voelde een warme gloed door me gaan en mijn hartslag ging steeds sneller,toen ik even later in de spiegel keek zag ik verwilderde ogen en een blos op mijn wangen,ik voelde me plotseling weer een verlegen puber.

Ik moest iets doen,dat was zeker,maar wat? Ik kon niet zomaar naast haar gaan staan en zeggen dat ze de mooiste lippen had die ik ooit had gezien. Misschien gewoon hallo zeggen en vragen of ze iets wou drinken? Maar wat als ze zou doen alsof ik lucht was en onverstoord verder zou gaan met lezen? Mijn hart bonkte als een waanzinnige in mijn keel,een zelfverzekerde man in no time getransformeerd tot een besluiteloos en wanhopig wrak.

Ik besloot uiteindelijk niets te doen.Gewoon in haar buurt zitten en afwachten,misschien zou ik genoeg moed verzamelen om haar aan te spreken. Ik liep hevig transpirerend het toilet uit en keek naar de tafel waar zij zat,de tafel was leeg...




« Reply #1 on: 09/05/2013 om 00:14:45 »
De opgewonden staat waarin ik zonet verkeerde ebde geruisloos weg,de roes vervloog,alsof ik na het drinken van een paar glazen rum,weer nuchter werd. Inwendig om mezelf lachend,uitwendig met mijn hoofd schuddend liep ik naar haar tafel en ging op de stoel zitten waar zij zo-even zat. Ik wist het niet zeker,maar ik verbeeldde me nog vaag een chique parfumlucht te ruiken.

 Ik probeerde me haar verschijning voor de geest te halen:donkere katachtige ogen,geaccentueerd door prachtige,natuurlijke wimpers en lange dunne wenkbrauwen, gebeeldhouwde hoge jukbeenderen,donkerbruin steil haar tot haar schouders,een klein brutaal neusje en die lippen natuurlijk,ik zou haar mond uit duizenden herkennen.

Geleidelijk begon ik me af te vragen wat er eigenlijk met me aan de hand was,er liepen miljoenen mooie vrouwen rond,waarom raakte ik van slag toen ik haar zag,waarom? Verzonken in gepeins bedacht ik dat het misschien wel een geluk bij een ongeluk was dat ik haar niet had durven aanspreken. Wie weet had ze me,verblind door verliefdheid,uit haar hand laten eten,ze zou me naar hartenlust manipuleren tot het moment dat ik haar zou vervelen,dan zou ze me genadeloos aan de kant zetten. Net zoals vakantiegangers vlak voor de zomer hun aanhankelijke hond ergens in een bos aan een boom vastbinden,zich niets aantrekkend van het jammerlijk gehuil dat opstijgt wanneer ze wegrijden naar zonnige bestemmingen.

Al met al was ik eigenlijk toch wel opgelucht,ik was door alle twijfel die zij in mij teweegbracht op het nippertje ontsnapt aan een vernederende ervaring,ik mocht me een gelukkig man prijzen dat het niet zo ver was gekomen. Maar tegelijkertijd voelde ik toch een immense teleurstelling,een leegte die gevuld had moeten worden. Ik vroeg me af hoe haar stem zou klinken,wat haar naam was,hoe haar stralende lach eruit zou zien wanneer ik een grapje maakte?

« Reply #2 on: 12/05/2013 om 02:41:26 »
Dagen gingen voorbij,weken regen zich aaneen,en na enkele maanden was ik er stellig van overtuigd dat ik haar nimmer zou wederzien,maar helemaal vergeten... zou ik haar nooit!
Tijdens de stille momenten dacht ik aan de eerste keer dat ik haar zag,aan de gevoelens die ze in zeer korte tijd bij me naar boven had gebracht,gevoelens waar ik niet eens het bestaan van vermoedde.

Om de zoveel tijd liep ik op exact hetzelfde tijdstip naar binnen en keek als gehypnotiseerd naar de eerste tafel,elke keer weer constaterend dat er niemand of iemand anders aan haar tafel zat.Ik fantaseerde soms dat ze ineens wel daar was,de schrik sloeg me dan om het hart,want diep van binnen wist ik dat ik haar weer niet aan zou durven spreken.Misschien zou ik haar toelachen met mijn mooiste lach,aan een tafel dichtbij haar gaan zitten,maar niet te dicht bij,wie weet zou ze het opvatten als een inbreuk op haar privacy of me een onbeschofte vlerk vinden.

Ze had me met een minieme,minzame glimlach betoverd, zonder dat ze het ooit zou weten was ze een deel van me geworden.Ik zag haar overal:wanneer ik wakker werd,op billboards langs de snelweg,zelfs in het buitenland(!),soms liep ik een vrouw gehaast voorbij om haar gezicht te kunnen zien,alleen om een vreemd paar ogen te zien die me meewarig aankeken.De dromen...de dromen die ik van haar droomde waren het mooist,we flaneerden innig gearmd langs prachtige boulevards in Parijs.Ik plukte nonchalant de mooiste en kleurigste bloemen,die ik haar lachend onder haar neusje hield,waarna ze mij hartstochtelijk zou kussen.

Dat was vaak het moment dat ik gelukzalig wakker werd, nog steeds een beetje dronken van geluk, het leven zoals het leven bedoeld was.Ik wist voor de volle honderd procent dat ik weer hopeloos verliefd was...

« Last Edit: 22/05/2013 om 00:53:27 by Wicked One »

« Reply #3 on: 15/05/2013 om 15:48:00 »
Ik d8 dat gij kinderen had en gelukkig getrouwd was?

« Reply #4 on: 22/05/2013 om 00:51:45 »
Ik deed de deur open en ineens was ze daar,aan dezelfde tafel en op precies dezelfde stoel gezeten,dit kon niet anders dan een gunst van de voorzienigheid zijn.Mijn benen begonnen te trillen en in mijn beleving bleef ik een eeuwigheid in de deuropening staan,zo blij dat ik even van de wereld was.Onmiddelijk daarna ging een explosie van gedachten door me heen, een gedachte was echter allesoverheersend: dit keer zou ik geen greintje medelijden met mezelf hebben!Aan deze onzekerheid moest een eind komen,in geen geval zou ik weer maanden achtereen in stilte lijden.Ik kon maar net de neiging onderdrukken in een rechte lijn naar haar tafel te lopen en haar alles te vertellen,maar ik vroeg me meteen af waar ik dan in hemelsnaam moest beginnen?

Ik mocht haar niet weer uit het oog verliezen,ik moest beheerst en koelbloedig een manier vinden om contact met haar te maken,haar in stukjes en beetjes vertellen welke heftige emoties ze bij me teweeg had gebracht.Onvast ter been liep ik naar binnen,ze zat voorovergebogen over haar telefoon en keek niet op.De eerste gedachte die bij me opkwam was om meteen door te lopen naar de bar en een dubbele rum te bestellen om de remmingen die me in hun greep hielden de kop in te drukken.Meteen daarna bedacht ik dat ik haar zeker niet aan kon spreken met een alcohollucht om me heen,grote kans dat dat haar zou doen afknappen.

'Hoi,ehm..vind je het erg als ik hier ga zitten?’ hoorde ik mezelf ineens niet bijster vastberaden zeggen. Ze keek naar me op en toen vluchtig naar de vrije tafels om haar heen en zei met een brede lach 'ja’.Even was ik uit het veld geslagen door haar grote,vriendelijke ogen en haar antwoord op mijn vraag‚bedoelde ze nou dat ze er bezwaar tegen had dat ik tegenover haar ging zitten of gaf ze toestemming? Ik keek links en rechts om me heen,en besefte dat mijn hart en ziel die in vuur en vlam waren net een ijskoude douche hadden kregen.Ik liet de stoelleuning aarzelend los en maakte aanstalten om naar de uitgang te lopen en mijn pijnlijke afwijzing ergens grondig te gaan verzuipen.

'He,wat doe je nou?,ga zitten,het was maar een grapje’,zei ze met een ernstige blik op haar knappe gezicht.Ik keek naar de deur, toen weer achterom en staarde haar heel even uitdrukkingsloos aan,mijn ziel was gekrenkt en mijn hart gebroken. ’Ik zie je wel een andere keer’‚zei ik zachtjes. Ik liep eenzaam,verslagen en rillend van de kou, de pikzwarte nacht tegemoet.    
« Last Edit: 13/06/2013 om 11:38:12 by Wicked One »

« Reply #5 on: 16/06/2013 om 02:56:00 »
Ik d8 dat gij kinderen had en gelukkig getrouwd was?

Itchy...? Some day yo ugly fat ass is gonna reeuhlayz thar fallin' in love's got nothin' to do with bein' married and havin' kids... Anywayz,een tijd terug,als ik het me goed herinner dan,had je het, terloops,over een huwelijk met een bevallige jongedame? Wha happenend? Obviously,ya didn't get married,didn't ya?

Otherwise you would have known what a tried to explain to ya in the first place...


 

« Reply #6 on: 21/06/2013 om 13:53:46 »
Itchy...? Some day yo ugly fat ass is gonna reeuhlayz thar fallin' in love's got nothin' to do with bein' married and havin' kids... Anywayz,een tijd terug,als ik het me goed herinner dan,had je het, terloops,over een huwelijk met een bevallige jongedame? Wha happenend? Obviously,ya didn't get married,didn't ya?

Otherwise you would have known what a tried to explain to ya in the first place...
Kom je weer met straat ghetto stijl. Je praat alleen tegen mij op die manier? Echt weer zo een tik van jou.

Wuhahahaa, I did married, and now i have a babygirl. You punk ass didnt excapt that é?

Onderschat mensen niet jongeman. Van iemand een virtuele indruk krijgen kan een totaal verkeerde beeld zijn...

Jij dan? Hoeveel nageslacht hebbe gij dan?

« Reply #7 on: 23/06/2013 om 15:34:33 »
Kom je weer met straat ghetto stijl.
I caint help ma self, I grew up wif dem lazy-ass Surinam negroes all listenin' to Public Enemy. Heck, even tha white as cotton youth at tha timeframe were imaginin coloured forefathers while even a blind as a bat MFR could immediately see they was never ever been not even a slightly tanned MFR in their genealogy!
Quote
Je praat alleen tegen mij op die manier? Echt weer zo een tik van jou.
I always thought you was ay religious MFR, and I happens to know that yo horsewhippers...ahm worshippers was meant,were a forgivin' kinda folks. So if you doon mind,give me a break and some of tha freakin' forgiveness..man!

Quote
Wuhahahaa, I did married, and now i have a babygirl.
Gefeliciteerd man! Ik weet dat ik soms overkom als een echte teringlijer, maar geloof me als ik jou en je gezin alle denkbare geluk toewens.

Wat ik bedoelde was dat (in een huwelijk en daarbuiten) na verloop van tijd de aanvankelijk allesverzengende liefde geleidelijk plaatsmaakt voor wederzijdse vriendschap en soms regelrechte haat jegens elkaar,heel soms vriendschap én haat tegelijkertijd...
Quote
Jij dan? Hoeveel nageslacht hebbe gij dan?
Wettig nageslacht alleen of ook onwettige meegeteld?

Een Brabander zegt geen 'hebbe gij', maar 'hedde gij', Lidwoord Itchy :-)
« Last Edit: 23/06/2013 om 15:38:55 by Wicked One »

« Reply #8 on: 24/06/2013 om 16:16:56 »
I always thought you was ay religious MFR, and I happens to know that yo horsewhippers...ahm worshippers was meant,were a forgivin' kinda folks. So if you doon mind,give me a break and some of tha freakin' forgiveness..man!

Ey ik ben 1 en al vergiffenis, man! Ik houd niet van dingen op te kroppen. Folks? What you mean? The 12 tribes of Mozes?

Quote
Gefeliciteerd man! Ik weet dat ik soms overkom als een echte teringlijer, maar geloof me als ik jou en je gezin alle denkbare geluk toewens.
Insgelijk a tawmat inou. Stemmingswisselingen komen vaak voor bij intelligente mensen.

Quote
Wat ik bedoelde was dat (in een huwelijk en daarbuiten) na verloop van tijd de aanvankelijk allesverzengende liefde geleidelijk plaatsmaakt voor wederzijdse vriendschap en soms regelrechte haat jegens elkaar,heel soms vriendschap én haat tegelijkertijd...
Weet je waar ik echt een gruwelijke hekel aan heb? Van die soort die de hele dag door vrouwen nakijken en aanspreken. Terwijl hun vrouw hele dag thuis opgesloten zit.

Quote
Wettig nageslacht alleen of ook onwettige meegeteld?

Allebei. Van hoeveel kinderen weet jij dat je de biologische vader bent? Ongeacht of je ze erkent heb of niet.

Quote
Een Brabander zegt geen 'hebbe gij', maar 'hedde gij', Lidwoord Itchy :-)
Ik vind Brabands echt een mooie accent. Heel anders dan hier.

« Reply #9 on: 24/06/2013 om 22:09:22 »
Wicked One? Ben jij verliefd op iemand? Je verhaal is goed, kan je er geen gedicht van maken in het thamazight ? Is een tipje.....


ps: Ik ben een brabonder ey! Witte wel! Zo ene met echte brabondse accent. Ik zeg altijd 'ache ma leut het ey!'
« Last Edit: 24/06/2013 om 22:12:14 by amazigh_ »