Author Topic: tanfust n tismint (verhaal over afgunst)  (Read 1820 times)

« on: 26/04/2013 om 02:29:36 »
Azul aythma, adawm inigh ijn tanfust, ntsrayas umi toghanagh d imzyanen


Ooit was er een alleenstaande vader met twee dochters waarvan één stom (tazizont) maar mooi en de andere tmighist (gewiekst) maar een tahboesht .

Op een dag kwam een welgestelde man een aanzoek doen voor één van de dochters en nadat hij hen beiden had gezien, had hij zijn zinnen gezet op het mooie meisje. Hij vertrok om later terug te komen en een tamghra te laten plaatsvinden.

De boze zus van de aanstaande bruid stelde aan haar mooie zus voor om een wandeling te gaan maken en dat deden ze vervolgens ook. Tijdens die wandeling kwamen ze bij een waterput (annoe) en de zus die kon praten wees naar een tharmant (granaatappel) die in het water dreef. Ze vroeg haar zus of ze kon grijpen naar de tharmant terwijl ze haar benen zou vasthouden. Het meisje stemde toe en deed een poging om de vrucht op te halen maar ze werd genadeloos losgelaten en verdronk langzaamaan.

De haatdragende thamshoent keerde terug naar huis en hield vol dat ze niet wist waar haar zus was gebleven. Ondertussen
had een amdyaz (muzikant) halt gehouden aan de waterput om zijn dorst te lessen. Hij boog voorover en zag het lichaam van het meisje dat was komen bovendrijven. Hij verving de dierenhuid van zijn adjoen door huid van het meisje, warmde deze op en begon erop te spelen. Toen klonk de stem van het meisje en ze bezong haar tragische dood en verraadde zo wat er haar was overkomen.

 De muzikant begaf zich langs de huizen en speelde op de adjoun tot de deur waar ze woonde openging. De isli (bruidegom) en haar vader luisterden naar het gezang en zo drong het tot hen door wie haar had omgebracht.

Ze besloten de schuldige zus met haar lokken vast te binden aan de staart van een paard en de teugels te vieren. Zo eiste elke steen een stukje vlees op van de boze zus en stierf ze voor het kwaad dat ze had aangericht.


Tanmirt
« Last Edit: 26/11/2013 om 01:27:33 by Amkraz »

« Reply #1 on: 26/04/2013 om 12:05:26 »
Typisch een Amazigh tanfust, helaas geen mooie einde.

Die sprookjes van het westen, eindigen altijd met: en ze leefde lang en gelukkig. Itt de onze eindigen ze altijd met de DOOD!  :-\

« Reply #2 on: 29/04/2013 om 16:59:20 »
Azul


Ik heb overwegend verhalen gehoord met een goed einde maar ik ken er dan ook ni zoveel.



« Reply #3 on: 29/04/2013 om 19:59:07 »
Azul


Ik heb overwegend verhalen gehoord met een goed einde maar ik ken er dan ook ni zoveel.
Ik ook niet.

« Reply #4 on: 03/05/2013 om 22:01:49 »
Hahahaha een amazigh horror verhaal....