Author Topic: Amazigh (Rif) kapsel uit de jaren dertig  (Read 17996 times)

« Reply #15 on: 14/02/2008 om 21:57:46 »
tot welke stam behoort Tong-Po dan ?


Hahaha, ik dacht dat die ene Tong-Po uit de fameuze Kickboxer film met Jean-Claude van Damme bedoeld werd, want daar lijkt ie sprekend op.

« Reply #16 on: 14/02/2008 om 22:02:51 »

Hahaha, ik dacht dat die ene Tong-Po uit de fameuze Kickboxer film met Jean-Claude van Damme bedoeld werd, want daar lijkt ie sprekend op.
Dat is em ook. Hij is alleen wat dikker geworden. Elke Marokkaan die vroeger zijn broertje in elkaar trapte met highkicks nadat hij Bloodsport had gezien weet dat.

« Reply #17 on: 15/02/2008 om 10:16:48 »

MIJN GOD, TONG-PO IS ECHT EEN MAROKKAAN?!

Haha, ongelooflijk. Wist ik ECHT niet en ik geloof het pas nu ik het een en ander gegoogled heb. Hij lijkt er totaal niet meer op met dat kale hoofd en eh, waar zijn die Aziatische ogen gebleven (ik bedoelde dat Tong-Po lijkt op de foto die in het startbericht staat)? En ik vond hem 3ad echt een onmiskenbaar Thaise kop hebben! Tfoe, hij kan wel echt goed acteren zeg (of is zo'n dreigende en intimiderende houding gewoon makkelijk te doen voor een Marokkaan :D), hij is een hele overtuigende slechterik in die film.

« Reply #18 on: 20/02/2008 om 18:51:40 »
tong pot is het onderwerp niet dacht ik?

open een ander topic :)

« Reply #19 on: 20/02/2008 om 20:23:05 »

Lekker boeiend. Tong-Po heeft hetzelfde kapsel, is een Riffijn en daardoor een legitiem onderwerp van gesprek.


« Reply #20 on: 21/02/2008 om 13:18:10 »

Lekker boeiend. Tong-Po heeft hetzelfde kapsel, is een Riffijn en daardoor een legitiem onderwerp van gesprek.



heb het dan over zijn kapsel.
« Last Edit: 27/03/2010 om 15:24:05 by Bades »

« Reply #21 on: 27/03/2010 om 13:26:33 »
Zoiets heb ik op tawalt.com. In tawiza.net werd het gespeculeerd dat de kapsel een verwant zou hebben met de Egyptische god Horus.


Hoe kom je daar bij? Dat zou betekennen dat we ook zon-aanbidders zijn geweest?

(duivelaanbidders)

« Reply #22 on: 27/03/2010 om 14:14:38 »
Klopt iedere stam had een eigen Thajjutayth (Tamzurt genoemd in lager Wayagherland), verboden door Abd-Krim in 1921.
Naar wat ik anders heb gehoord is deze kapsel tot ongeveer 1950 in stand gehouden bij kinderen.

« Reply #23 on: 27/03/2010 om 14:19:00 »

Hoe kom je daar bij? Dat zou betekennen dat we ook zon-aanbidders zijn geweest?

(duivelaanbidders)

Zie ook:
http://www.amazigh.nl/awar/index.php?topic=14000.0

Tawiza.net is niet betrouwbaar.

Dat de Berbers zinaanbidders waren is geen geheim.

« Reply #24 on: 27/03/2010 om 21:45:50 »
Zie ook:
http://www.amazigh.nl/awar/index.php?topic=14000.0

Tawiza.net is niet betrouwbaar.

Dat de Berbers zinaanbidders waren is geen geheim.
Welke Berbers waren zon aanbieders? Of RA aanbieders?

« Reply #25 on: 28/03/2010 om 13:32:14 »
De zon is niet enkel de Ra-god.

Solaire en lunaire verering

De Berbers noem(d)en de maan Ayyur in hun Berbertalen. Deze naam was ook de naam van een Berberse maangod die volgens de Franse historicus Gabriel Camps werd geëerd in Noordwest-Afrika.

Herodotus schonk ook voldoende aandacht aan deze godsdienst bij de Berbers (die door hem als Libiërs worden aangeduid). Hij schreef dat ze offerden aan de maan en de zon:

    Ze (de Libiërs) beginnen met het oor van het slachtoffer, dat ze afsnijden en over hun huizen gooien; als dit gedaan is, vermoorden ze het dier door zijn nek om te draaien. Ze offeren aan de zon en de maan, maar aan geen andere god. Deze verering geldt voor alle Libiërs.(book IV.168-198)[7]

Marcus Tullius Cicero (105-43 v.Chr.) heeft over dezelfde cultus in zijn boek Over de republiek (Scipio's droom):

    Toen ik (Scipio) aan hem werd voorgesteld, omarmde de oude man (Massinissa, de koning van Numidië) me, en vielen tranen uit zijn ogen waarna hij naar de hemel keek, en riep uit: "O hoogwaardige Zon, en jij ook, hemelse wezens. Omdat ik in mijn leven, koninkrijk en paleis Publius Cornelius Scipio heb kunnen verwelkomen...[8]"

Er werden ook Latijnse inscripties gevonden in Noordwest-Afrika, die waren gewijd aan de Zon. De in Souk Ahras gevonden inscriptie is daar een voorbeeld van. Het werd uitgedrukt als Solo Deo Invecto[9].
Er blijkt ook dat de Egyptische Sint-Samuel tevergeefs door de zonaanbiddende Berbers ertoe werd gedwongen om zon te vereren.

Overigens, Thor Heyerdahl geloofde erin dat de piramide van Tenerife was gewijd aan de zon. Hij dacht dat de piramides een cultuur is, die door de zonaanbiddende Berbers van het Middellandse Zeegebied naar de Canarische Eilanden is gebracht. In feite, vereerden de Guanches een god genaamd Achaman aan wie ze offers in grotten gaven. Deze god was figuratief afgebeeld als de zon[10] en hij zou verwant zijn aan de god Amon. De Guanches vereerden ook een zonnegod in Las Palmas. Het droeg de naam Magec en Amen, wat taalkundig de betekenis van Heer lijkt te hebben. In Awelimmiden, lijkt de naam Amanaai God te betekenen in het Berbers van de Touareg.

De oude Libiërs hebben over het algemeen de zonsondergang vereerd, en dat is geassocieerd met Amon die ramshorens had[11]. En naast de zon, vereerden de Berbers de bergen (zoals Atlas), de rotsen, de grotten en de rivieren.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Berbers_geloof#Solaire_en_lunaire_verering

« Reply #26 on: 29/03/2010 om 16:25:53 »
Het christendom is nog steeds de religie waaraan je kunt zien dat deze is ontleend aan andere geloofssystemen en absoluut gebaseerd op het stellaire systeem (zon in dit geval). SOL invictus hangt overal in de kerken. Sol invictus=onoverwinnelijke zon=God. Zondag voor het christendom was een dag voor de God Sol..vandaar dat christenen deze dag hebben overgenomen als de dag van aanbidding. Sol invictus wordt soms voorgesteld als het oog van Horus. Horus en Jezus hebben vele overeenkomsten. Het christendom van nu is slechts de romeinse variant. Je had verschillende schisma's/vertakkingen en zijtakkingen. Er is nog nooit één vorm van het christendom, jodendom en islam geweest...nooit. Uieindelijk wint een van de vele en deze wordt weer verder ontwikkeld...zo is het gegaan met het jodendom, christendom en ook islam. Persoonlijk vindt ik het islamitische verhaal het meest geloofwaardig, maar omdat het jodendom en christendom door mensen bedacht zijn (geschriften door mensen geschreven en zij (joden en christenen)) erkennen dit en is veelvuldig aangetoond, dan is het moeilijk vol te houden dat Allah wel die geschriften (Injiel en Thouraat) heeft gezonden.

Als je dit weet, dan weet je de rest toch ook?

Hier uit wikipedia een kleine opsomming van de verhalen die gebruikt zijn voor de mythe Jezus:

Overeenkomsten met heidense verhalen
Onder publicisten die de traditioneel-christelijke interpretatie van het Nieuwe Testament als onfeilbare openbaring niet aanhangen zijn er die wijzen op overeenkomsten met verschillende voor-christelijke, 'heidense' religies en mythen. Die (vermeende) overeenkomsten zijn voor dergelijke publicisten reden om de in orthodoxe kringen beleden uniciteit, oorspronkelijkheid en onfeilbaarheid van het nieuwtestamentisch evangelie althans gedeeltelijk in twijfel te trekken. De bijbelse figuur van Jezus Christus heeft erg veel overeenkomsten met andere heilige personen en figuren in vele andere en oudere geloofsovertuigingen. Enkele daarvan zijn Horus, de Egyptische god, Boeddha, Gautama, Tor/Wodan de dondergod, Mithras, Dionysos en minstens 100 andere messias figuren en goden, waarvan minstens 45% ver voor Christus en het christendom bestonden. Hieronder een aantal van de overeenkomsten.

Paus Gregorius de Grote (590-604) bepaalde dat feesten van gekerstende heidenen voortaan gevierd moesten worden als christelijke feesten: "De feesten waarbij men honderd koeien offerde aan de valse goden zullen verder gevierd worden als grote christelijke feesten".

[bewerken] Maagdelijke geboorte
Het verhaal van de geboorte van Jezus uit de maagd Maria vertoont overeenkomst met het verhaal van de geboorte van Horus uit de maagd Isis. De traditionele afbeelding van de Madonna, Maria met kindje Jezus op schoot, is haast een kopie van de voorchristelijke afbeeldingen van Isis met Horus op schoot. Horus en Isis horen thuis in de Egyptische mythologie van ongeveer 3000 jaar voor Christus.

[bewerken] Wonderen
Dionysos veranderde volgens de Griekse mythologie op wonderbaarlijke wijze water in wijn, zoals we dat later tegenkomen in Johannes 2 in het verhaal over de bruiloft te Kana.

[bewerken] Kerstmis
Het verhaal van de geboorte van Jezus in een kribbe in de buurt van herders in Bethlehem lijkt op het daarvoor reeds bestaande verhaal over de geboorte van Mithras, maar die zou plaats hebben gevonden in een grot. Het geboortefeest van Mithras werd gevierd op de dag van de winterzonnewende, indertijd 25 december. Het symboliseeerde de wedergeboorte van Mithras als de "sol invictus", de onoverwinnelijke zon. Ook Mithras kreeg na zijn geboorte bezoek van herders en "wijzen uit het Oosten".

[bewerken] Palmpasen
In het Nieuwe Testament wordt verteld dat Jezus op een ezel Jeruzalem binnenreed, voor koning Herodes werd geleid, geen antwoord gaf op de vragen van Herodes en door Pontius Pilatus ter dood werd veroordeeld. Ook in 'De Bacchanten' van Euripides rijdt een godsmens een stad binnen op een ezel, zwijgt hij als hij wordt beschuldigd door een koning waarna ook hij ter dood wordt veroordeeld. Het betreft ook daar Dionysos.

[bewerken] Pasen
Uit de eredienst van Mithras is de tekst afkomstig: "Wie mijn bloed niet drinkt en mijn vlees niet eet zal geen verlossing ervaren". Een verwante tekst vindt men later enigszins anders geformuleerd terug in een passage bij het laatste avondmaal dat Jezus hield met zijn discipelen aan de vooravond van zijn kruisdood. De eucharistie uit de mis van de rooms-katholieke en Oosters-orthodoxe Kerk is er op gebaseerd: wijn en brood zijn het werkelijke bloed en vlees van Christus zij het in een andere materiële vorm. Bij de protestanten wordt dit idee van transsubstantiatie losgelaten en zijn het brood en wijn zichzelf en dienen als symbool voor het lichaam en bloed van Christus. Sommige historici, die de wordingsgeschiedenis van het christendom plaatsen in het grotere verband van de 'heidense' cultuur van het Romeinse rijk, wijden veel aandacht aan de analogie tussen de eucharistie en de reeds daarvoor bestaande eredienst van Mithras.

Van Jezus wordt in de christelijke geloofsbelijdenis, het apostolicum, verteld dat hij na zijn kruisdood gedurende drie dagen is 'nedergedaald ter helle' en daarna weer opgestaan uit de dood. Deze gedachte komt niet letterlijk uit het Nieuwe Testament en zou duiden op een in figuurlijke zin 'hels' bestaan. De dood, het verblijf van drie dagen in de onderwereld, en de opstanding daarna van een god, werd als lentefeest nog lang na Jezus gevierd in Rome, maar betrof daar de god Attis, die aan een boom werd genageld, in een graf gelegd met een grote grafsteen ervoor, en ten derden dage weer uit de dood verrees. Dat lentefeest heette de Hilaria.

Het verblijf als dode van drie dagen in de onderwereld en de daarna volgende opstanding, was zelfs een algemeen thema in verschillende heidense religies uit de klassieke oudheid, en werd in de mysteriescholen als inwijdingsritueel gevierd. Hoe dat ritueel precies plaatsvond weten we niet precies, omdat degenen die dat ondergingen tot geheimhouding waren verplicht. Bij gebrek aan een exacte overlevering moeten we volstaan met de hierna volgende, enigszins speculatieve poging tot reconstructie. De inwijding begon op het moment dat de zon het laagste punt van zijn zonnebaan bereikte: op 21/22 dec. De geest treedt uit en het lichaam blijft drie dagen lang in een soort schijndood achter. De geest gaat dan door de onderwereld, symbool voor de beproevingen van zijn eigen (on)gehechtheid aan de materie. Drie dagen later dus 24/25 dec. is er dan, na de geslaagde doorstane beproevingen, de nieuwe geboorte van een "kind". Het is niet een mensenkind, maar een nieuw geestelijk wezen: een "verlichte". Volgens esoterici duidt hierop de uitspraak van Jezus: "Als ge niet wordt als een kind ("een ingewijde", luidt hier de gnostische interpretatie) zult gij het koninkrijk der hemelen niet betreden". Het symbool van de stal zou te zien zijn als de onreine wereld waarin de zuivere geest van de nieuw verlichte is neergedaald, de drie wijzen als aspecten van de geest die zich gaan evolueren of emaneren.

In het christendom zoals beleden in het apostolicum, is het alleen Jezus die deze afdaling naar de onderwereld en de opstanding daaruit zou hebben ervaren, terwijl het in de mysteriescholen een onderdeel zou zijn geweest van een inwijdingsweg die elke menselijke ziel kan ondergaan. Een variant van dit ritueel wordt in onze tijd nog gevierd in de vrijmetselarij.

[bewerken] Pinksteren
Ook het pinksterfeest waarbij wordt gevierd dat de geest van God neerdaalt op de discipelen van Jezus lijkt volgens de syncretisme-duiders veel op een reeds bestaande ceremonie, namelijk het ‘enthousiasme’ van de Bacchanten. Het woorddeel ‘thous’ komt van theos ("God") en zou verwijzen naar Zeus. En-thous-iasme betekent dus oorspronkelijk: de neerdaling van de geest van God of Zeus op de mens. De Bacchanten op wie volgens de overlevering de geest van Zeus was neergedaald, liepen in de oudheid rond met een kromstaf, zoals later de christelijke bisschoppen.

Op grond van dit alles speculeren enkele hedendaagse historici dat de biografieën van Jezus in het Nieuwe Testament grotendeels zijn samengesteld uit reeds bestaande verhaalelementen uit de klassieke oudheid.

Durft iemand nog steeds te beweren dat het verhaal van Jezus uniek is?

« Reply #27 on: 29/03/2010 om 19:18:19 »
Een marokkaans spreekwoord luidt als:
"Ila ban lma3na la fayda f takrar" (als de boodschap duidelijk is, heeft het dan geen zin te blijven herhalen).


« Reply #28 on: 30/03/2010 om 00:35:07 »
Zie ook:
http://www.amazigh.nl/awar/index.php?topic=14000.0

Tawiza.net is niet betrouwbaar.

Dat de Berbers zinaanbidders waren is geen geheim.
Weet je ook over welke tijd dat was?

Die andere topic had k al gezien. Meerdere religies is/was op de zon gebasseerd. (wel vreemd eigenlijk dat ze er niet bij kunnen de zon, de zon is puur energie.) De naam ook zon...zonde...zondeling...?

Op zen tmazight tfouyht. Iemand enig idee waar dat woord vandaan komt?


« Reply #29 on: 30/03/2010 om 12:01:54 »




In mijn dorp wordt iemand bou ayyach genoemd en ik heb gehoord dat het komt omdat hij vroeger een dergelijke kapsel droeg.

om even hier op terug te komen, ik heb ooit een oude vrouw gesproken die 2 broers had met dezelfde haardracht, als de vlecht afgeknipt zou worden zouden ze sterven, wat dus op een gegeven moment is gebeurd,
nadat een v hen in een ziekenhuis was beland na een klein ongeluk hadden ze daar de vlecht afgeknipt..
de vrouw en andere leden v d familie waren spiritueel begaafd  trouwens , en hadden geneeskracht in hun handen