Bijna 2 jaar later

Gestart door amazigh (Gast), 05/12/2002 om 17:41:09

amazigh (Gast)

De zoon van de koning die onze (groot)ouders vanuit een helikopter beschoot is bijna 2 jaar aan de macht. En fundamenteel lijkt er in Marokko nog niets veranderd. Wel zijn er een aantal persoonswisselingen geweest maar dit is een normaal fenomeen. Kijk maar naar Jordanie en Syrie. Iemand als Driss Basri de laan uitsturen is bijna een levenszaak: de man zou een bedreiging zijn voor het eigen gezag van de kersverse dictator, zoals destijds generaal Oufkir Hassan trachtte te liquideren. En politieke tegenstanders terughalen betekent dat men ze beter kan controleren, zodat ze geen gevaar meer vormen. Bovendien wekt dat de indruk dat men de teugels wat viert. Verder heeft 'de koning der armen" weinig veranderdingen doorgevoerd, en helemaal niet op Amazigh vlak. Over de verdwenen vrouwen en mannen uit het Rif weet men nog altijd niets. De opening blijft zeer beperkt. Het Tamazight heeft nog steeds maar 4 minuten tijd op tv en wordt nog steeds een dialect van het Arabisch genoemd, Amazigh namen zijn verboden, Amazigh bijeenkomsten worden nog steeds verboden etc. etc..

Ik denk dat de 'koning der armen' netjes in de voetsporen van zijn vader treedt; zichzelf verrijken tenkoste van het volk. Volgens Forbes (www.forbes.com) mag de 'koning der armen' zich onder de rijksten der aarde rekenen. Ondertussen liegen de cijfers over de economische situatie in Marokko niet: In een artikel in Le Monde Diplomatique (juli 2000) zijn daaromtrent heel wat cijfers te vinden: 65% van de bevolking leeft onder de armoededrempel, op het platteland heeft tweederde geen drinkbaar water, 87% geen elektriciteit en 93% geen enkele vorm van medische verzorging. Geen wonder dat volgens een enquete 72% van alle Marokkanen wil emigreren, van de jongeren tussen 21 en 29 jaar zelfs 89%! De Middellandse zee heeft al heel wat jonge mannen opgeslokt.

We hebben sinds de 'kroning' van Sultan Mohammed 5 na de onafhankelijkheid alleen ellende gekend met de monarchie. Is het onderhand niet tijd dat we serieus na gaan denken over een andere staatsorde?