Amazigh.nl ~ "vrij mens" » Walid Mimoun

Het meisje dat verkocht werd

admin — Thu, 08 Apr 2010 21:49:57 +0000

zij zette zich op een steen
en barstte uit in tranen,
tranen neerstromend als rivieren.

ooit hoedde zij het vee
met een herdersjong
die de herdersfluit speelde.
zij vermaakten zich met de tixxamin-spel, (lees het als: tikhammin)
zij vertelden elkaar verhalen.
totdat op een zekere dag,
een vermogend man haar hand kwam vragen.
hij kocht haar met een kostelijke dis,
hij kocht haar met rijkelijke geschenken.
toen de bruiloft voorbij was,
begon hij haar te mishandelen.
hij mishandelde, mishandelde,
tot hij haar tenleste
verjoeg bij het ochtendgloren.
het arme schepsel
raapte haar spullen bijeen
en verliet het huis.

‘o moeder, ik wil me in zee storten.
vader heeft mij verkocht voor een suikerbrood!
ik ben een levende mens,
ze hebben over mij onderhandeld
als over een beest.
o moeder, ik wil mij in de put werpen!
ze hebben mij verkocht,
ze hebben mijn hart verkwanseld!
waarom gaat mijn zon schuil achter de wolken?’

Uit Reikend naar het licht van Elwalid Mimoun

Dochter van de Bergen

admin — Thu, 08 Apr 2010 21:31:44 +0000

zij verscheen op de heuvel
van gazellen vergezeld.
lang wapperden haar haren
golvend over haar rug als een golf van de zee
haar gelaat was schoon als de zon op het uur van de dageraad
‘wie ben je?’ vroeg ik haar,
‘ben je een prinses?
zeg mij: waar kom je vandaan? wat is je naam?
wij zijn voor elkaar als vogel en wind.
zeg mij: wie ben je? ’s konings dochter soms?’

‘jongen, ik ben de dochter van de bergen.
ik woon niet in paleizen,
ik slaap niet tussen zijden lakens,
ik eet de buit van de jacht,
ik drink uit de rivier,
ik slaap in de heuvels temidden van de gazellen.’

‘o meisje, jij hebt het leven begrepen!
jij leeft als een patrijs die is opgegroeid in de wilde natuur.
de vrijheid is jouw deel, meisje!’

‘de zon gaat onder,’ sprak zij
‘het is tijd om heen te gaan.’
en zij verdween met haar gazellen achter de heuvelrand.
diepe sporen liet zij na in mijn hart.
dagen noch maanden zijn bij machte ze weg te vagen.

Uit Reikend naar het licht van Elwalid Mimoun