Overig > Mededelingen

Laat je stem horen voor Aminatou!

<< < (2/88) > >>

Hadou:

--- Citaat van: incognito op 08/12/2009 om 23:19:26 ---Irifien hebben naar mijn weten altijd gevochten tegen het onderdrukkende makhzensysteem in Marokko.

--- Einde van citaat ---
Dat is niet waar. Veel Irifiyen maken deel uit van Mkhzen ( overheid).
Irifiyen en anderen Marokkanen strijden samen voor een beter rechtsysteem in Marokko.

3ich:
K denk dat men 2x moet nadenken voor dat je je stem voor deze vrouw laat horen.

K citeer een reactie van M.nl:

Algerije en de Polisario zitten er achter. Haider is vaak te vinden op de Algerijnse ambassade van Algerije in de VS. Algerije is de laatste jaren druk bezig om te lobbyen in de VS en EU voor de Polisario. Ze willen ruzie creeren tussen Marokko en Spanje. De Spaanse krant El Pais schreef er onlangs ook over.

Algerije is al jaren boos op  Spanje, Frankrijk etc omdat ze Marokko steunen que Sahara..

Haider bij de Algerijnse ambassade in Washington.


http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=2959618&page=5

Foto's spreken boekdelen.

Señor Canardo:

--- Citaat van: 3ich op 09/12/2009 om 13:54:25 ---K denk dat men 2x moet nadenken voor dat je je stem voor deze vrouw laat horen.

K citeer een reactie van M.nl:

Algerije en de Polisario zitten er achter. Haider is vaak te vinden op de Algerijnse ambassade van Algerije in de VS. Algerije is de laatste jaren druk bezig om te lobbyen in de VS en EU voor de Polisario. Ze willen ruzie creeren tussen Marokko en Spanje. De Spaanse krant El Pais schreef er onlangs ook over.

Algerije is al jaren boos op  Spanje, Frankrijk etc omdat ze Marokko steunen que Sahara..

Haider bij de Algerijnse ambassade in Washington.


http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=2959618&page=5

Foto's spreken boekdelen.

--- Einde van citaat ---

Ik denk dat jij je hebt laat inpakken door de pro-makzen propaganda van Mister1979 > ze draagt een Algerijnse vlag dus zij is een "vijand" van de Marokkaanse staat.

Zij is inderdaad een tegenstander van de Marokkaanse overheid, maar niet omdat zij een Algerijnse vlag draagt. Nee, Haidar is een tegenstander van de makhzen, omdat zij op een geweldloze manier opkomt voor haar eigen volk - de Isahraouien - en durft daarbij de waarheid hardop te vertellen. Maar wat is die waarheid dan:

De Marokkaanse makhzen-overheid schendt internationale verdragen door het eenzijdig exploiteren van de natuurlijke grondstoffen. En dit gaat tevens gepaard met onderdrukking en terreur gericht tegen de lokale bevolking.

Maar dat feit wordt nu door jou compleet genegeerd, omdat je je laat leiden door berichten van Marokko.nl en een foto met een Algerijnse vlag.

- Hoe kan 3ich zichzelf moslim noemen als die niet bereid is om de waarheid van de onderdrukking in Sahara onder ogen te komen?
- Hoe kan 3ich zichzelf Amazigh noemen als die het vrijheidsstreven van andere Imazighen ontkent? 
- Hoe kan 3ich zelf willen leven als die tegelijkertijd het bestaansrecht van Aminatou ontkent?


Ps. Bovendien wil ik erop wijzen dat de meeste steun voor de hongerstaking van Aminatou van Spaanse zijde komt en niet van Algerijnse.

Señor Canardo:
Voordat we Aminatou gaan beschuldigen als staatsvijand of Polisario- of Algerije-aanhangster wil ik nogmaals even stil staan bij het feit dat zij ook een moeder van 2 kinderen is, resp. 15 jaar en 13 jaar is. En door Aminatou de toegang te weigeren tot Marokko - vanwege haar politieke overwegingen - wordt een moeder dus van haar kinderen gescheiden. En daar blijft het niet bij aangezien de Marokkaanse autoriteiten zelfs haar kinderen ook lastig valt om zo de standvastige Haidar mentaal te breken. Lees hieronder wat de 2 kinderen van Haidar aan ons willen vertellen: >








DE BRIEF VAN HAYAT EN MOHAMED:

El Aaiún, 7 december 2009

Noodoproep aan het geweten van de Mensheid,

Uit naam van mijzelf, Hayat El Kassimi, 15-jarige dochter van Aminatu Haidar en uit naam van mijn 13-jarige broer, Mohamed El Kassimi, doe ik een dringend beroep op alle kinderen in de wereld, dat men ons ondersteunt en, tegelijkertijd richt ik een andere oproep aan alle moeders, dat men onze moeder ondersteunt, een moeder die haar twee kinderen onderhoud en die al 22 dagen in hongerstaking is, opdat zij naar ons kan terugkeren en wij op een stabiele manier kunnen samenleven..

Het is pijnlijk voor mij en mijn broer, om vandaag het slechte nieuws te moeten ontvangen, dat onze geliefde moeder de beslissing heeft genomen, te weigeren haar medicijnen in te nemen, wat gevaarlijk voor haar is.

Helpt u onze geliefde mama, voorkomt u een tragedie welke negatief zal uitwerken op onze psychische en lichamelijke gesteldheid.
Wij willen, dat onze mama naar huis terugkeert!

Hayat El Kassimi & Mohamed El Kassimi

Oorspronkelijk artikel: www.abc.es


Ps. Is dit nou het type overheid - dat moeders van hun kinderen scheidt - die jij als bewuste Amazigh zou willen steunen?

Señor Canardo:

--- Citaat van: Hadou op 08/12/2009 om 23:41:41 ---Dat is niet waar.

--- Einde van citaat ---

Dat is wel waar. Irifien zijn niet loyaal aan de makhzen en dat weet jij, want je hebt het zelf al een keer in een andere discussie toegegeven.

Irifien zijn altijd particularistisch ingesteld. Dit betekent dat zij het lokaal belang - bijv. loyaliteit aan eigen (sub-)stam - altijd boven andere of hogere belang stelden - bijv. belang van andere stam of Alaouitensultanaat. Dit was zo in de 19e eeuw, dat was zo tijdens de Rif-oorlog en tevens ook in de jaren na de onafhankelijkheid. Vandaar dat wij net als de Westelijke Sahara historisch gezien eerder tot de bled siba behoorden, het periferiegebied van Marokko waar de sultan nooit effectief zijn macht kon laten gelden. Dit in tegenstelling tot bled-elmakhzen, de stedelijke gebieden (Fes-Meknes-Marrakesh) waar de sultan door de eeuwen heen een ambtenarenapparaat wist op te bouwen en ook steeds verder hoopte uit te breiden. En dit allemaal  ten koste van de bled siba. De bled-elmakhzen stond dus vanwege de expansiegerichte neigingen de meeste tijd op gespannen voet met de bled siba.   



--- Citaat van: Hadou op 08/12/2009 om 23:41:41 ---Veel Irifiyen maken deel uit van Mkhzen ( overheid).

--- Einde van citaat ---

Ookal collaboreren veel Irifien met de makhzen - hoe weet jij trouwens dat het er veel zijn? - neemt dit niet weg dat de meerderheid van de Irifien vanuit een historisch oogpunt altijd tegen het centraal gezag van de koning waren en tegen het corrupte makhzensysteem wat daar bijhoort.



--- Citaat van: Hadou op 08/12/2009 om 23:41:41 ---Irifien en anderen Marokkanen strijden samen voor een beter rechtsysteem in Marokko.

--- Einde van citaat ---

Als het aan de makzen-overheid ligt zal er nooit een beter rechtssysteem komen voor Marokko, omdat dit zou betekenen dat de "aristocraten" van de makhzen hun bevoorrechte posities zullen moeten inleveren. En die machtige posities met bijkomstige economische voordelen zullen ze zeker niet zonder slag of stoot opgeven. Vandaar dat het noodzakelijk is voor Irifien om in hun strijd tegen het makhzensysteem de krachten te bundelen met andere Marokkaanse etnische minderheden die net als de Irifien strijden tegen dit corrupte systeem.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Aangezien er rondom de term makhzen verschillende opvattingen heersen, die verschillende dingen kunnen betekenen, vind ik het belangrijk om het en ander te verduidelijken hierover. >


Naar mijn mening heb je historisch gezien 3 soorten makhzen:

I De pre-koloniale makhzen

Dit is de traditionele hofhouding van de sultan van Marokko en wat tegelijkertijd ook dienst deed als zijn staatsapparaat. Het gebied waarover deze traditionele makhzen effectief macht kon uitoefenen wordt in de geschiedenisboeken vaak de bled el-makhzen - land van de magazijnen - genoemd. En met effectieve machtsuitoefening bedoel ik vooral de mogelijkheid voor de sultan en de zijnen om recht te spreken en belasting te innen. Maar aangezien de macht van de sultan van tijd tot tijd enorm kon verschillen, was de bled el-makhzen ook aan flinke veranderingen onderhevig. Dus het is historisch gezien moeilijk vast te stellen welke gebieden nou tot de bled el-makhzen behoorden en welke niet. Wel staat vast dat de invloed van de makhzen het grootst was in de stedelijke gebieden. De gebieden buiten de macht van de makhzen, waar de sultan dus niet of nauwelijks wat te vertellen had, bevonden zich vooral op het platteland. Deze gebieden worden door historici vaak aangeduid als de bled siba - land van de wilden.

II De koloniale makhzen

Na de verovering van Marokko door de Europeanen begin 20e eeuw, hebben de Fransen het politieke systeem in de bled el-makhzen in standgehouden en zelfs uitgebreid. Blijkbaar zag de Franse hoogste baas in Marokko - Resident-Generaal Lyautey - het nut van de makhzen wel in, aangezien het voortreffelijk ingezet kon worden bij de indirecte kolonisatie van Marokko door Frankrijk, ook al werd het door de Fransen geen kolonie maar protectoraat genoemd. Officieel bleef de sultan de hoogste macht in Marokko, echter achter de gesloten deuren van zijn koninklijke paleizen werd hem precies verteld wat de Resident-Generaal van hem verwachtte en daar handelde hij ook naar. Ook zijn hofhouding - de traditionele makhzen - kwam onder Frans bestuur te staan. Als beloning voor de loyaliteit en de samenwerking van de sultan en zijn hofhouding met de Franse bezetter werd de positie van de sultan en de makhzen bij de wet vastgelegd en dus onaantastbaar. Het enige nadeel voor de sultan en de zijnen is dat het vroegere bled siba - meestal Amazighland - ook na de Franse en Spaanse bezetting buiten hun jurisdictie bleef. Dit was vanwege het assimilatieproces wat de Franse bezetters hadden opgezet om de Imazighen los te weken van het Arabische sultanaat der Alaouieten.  En waarvan de Dahir Berber waarschijnlijk het meest beruchte "verdeel-en-heers" tactiek is geweest van de koloniale bezetter.

III De post-koloniale makhzen

De makhzen zoals we die nou kennen in Marokko - corrupte ambtenarenapparaat - kent zijn oorsprong in de jaren 30 en 40 van de 20e eeuw. Het was ontstaan als reactie op het Europese assimilatieproces van de Imazighen. De Fransen en Spanjaarden hadden een Europese cultuuroffensief ingezet in de hoop de Imazighen - bled siba - te Europeaniseren om zo een breuk of een scherpe tegenstelling te creëren tussen de bewoners van het Marokkaanse vasteland. De voorloper van het post-koloniale makhzen maakte handig gebruik van de assimilatiepolitiek van de Europese bezetters om zich te kunnen presenteren als een soort burgerlijke bevrijdingsbeweging - de Comité d'Action Marocain - voor heel Marokko, waarbij de islam en sociale vooruitgang tot de belangrijkste programmapunten werden gemaakt. Deze CAM zou later ook aan de basis komen te staan voor de in 1944 opgerichte Istiqlalpartij. Hoewel hun aandeel in het gewapend verzet tegen de Franse en Spaanse bezetters vele malen minder is geweest dan andere bevrijdingsbewegingen die Marokko heeft gekend, is het door de bezetter wel als enige gesprekspartner geaccepteerd bij de onderhandelingen voor onafhankelijkheid. Hierdoor heeft de intellectuele bevrijdingsbeweging als post-koloniale makhzen voort kunnen borduren op de restanten van het koloniale makhzen en zo eindelijk in de jaren na 1956 kunnen bereiken wat de traditionele makhzen eeuwenlang niet was gelukt. Namelijk zowel de bled el-makhzen als de bled siba onder 1 centraal gezag te besturen. Maar zoals jullie allemaal weten heeft dit in de jaren 50 geleid tot wanbestuur en corruptie, aangezien het volk buiten de politieke besluitvorming werd gehouden. En het centraal gezag kan sindsdien alleen nog maar in stand worden gehouden door machtsvertoon, onderdrukking en repressie gericht tegen de lokale bevolking. En of dat nou gericht is tegen Irifien of Isahraouien maakt voor de makhzen niks uit!


Ps. Ik vindt het triest om met lede ogen in te zien dat het de propagandamachine van de makhzen nog steeds lukt om Irifien een vijandsbeeld van de Isahraouien aan te praten met de Polisario als terroristische "boeman". Terwijl Irifien in principe niks te vrezen hebben van die Isahraouien, aangezien zij al decennialang de gewapende strijd hebben opgegeven. Blijkbaar lijkt de "verdeel-en-heers" tactiek van de "oude" koloniale machten anno 2009 nog steeds effectief te zijn.

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

[*] Vorige pagina

Naar de volledige versie