Auteur Topic: Chakib moet vrij [24 juni 2009, 14:00 uur voor de Marokkaanse ambassade]  (gelezen 67279 keer)

« Reactie #75 Gepost op: 03/07/2009 om 02:30:04 »
Ik heb de links gelezen die je hebt geplaatst maar heb jouw bewering dat hij voor legalisering is nergens kunnen lezen.

De big-players hebben familie-leden(in de Rif) die het in veel gevallen aan niets ontbreekt.Ik stoor me ook aan de patserige auto's en woningen maar zolang zijn tantes,ooms en trits kinderen te eten krijgen van diezelfde patser vind ik het OK.Wat dacht je van de werkgelegenheid die die (veelal) lege woningen en gebouwen opleveren?
Ga weg man, dat stelt niks voor. En trouwens de meeste lege (vakantie) woningen zijn niet eens door dealers daar gezet maar meer door die hardwerkende arbeiders hier in west europa. Drugsdealers geven alleen om zichzelf en hun naasten een klein beetje, voor de rest niks. Ze douwen al hun geld liever op de bank en durven daar geen risico's mee te nemen. Ze komen niet verder dan een café, belhuis, restaurant,benzinestation  te openen  terwijl ze met al dat geld veel meer kunnen betekenen voor hun plaatselijke bevolking. Daar denken ze niet aan want zo ver kunnen ze niet denken, ze denken alleen in de wetten van de jungle, dat je je eigen hachje moet redden. Als je alleen aan jezelf denkt dan ben je slechts een piece of shit.

« Reactie #76 Gepost op: 04/07/2009 om 01:23:29 »
De hasjdealers zijn heel machtig geworden in Nador , Ze hebben bijna iedereen in de hoge functies omgekocht, Zelfs criminelen die moorden hebben gepleegd wordt voor hun dure advocaten betaald.
Khalid ntfarsith uit ben tayeb die zomer 2007 is opgepakt voor 6 moorden had de beste advocaten uit nador, die advocaten werden betaald door hasj dealers zo dat hij niet hun namen zal noemen om dat hij daar voor hasj voor hun haalde uit kthama.
Laten we samen achter de zaak van chakib staan zo dat ons stadje niet wordt ingenomen door deze criminelen,
wat chakib is gebeurd kan ieder van ons overkomen als men de waarheid wil spreken.

« Reactie #77 Gepost op: 05/07/2009 om 23:16:51 »
.

« Reactie #78 Gepost op: 06/07/2009 om 19:25:29 »
Vandaag zijn er Kamervragen gesteld door de PvdA over de zaak al-Khayari.


Vragen van het lid VAN DAM (PvdA) aan de minister van Buitenlandse zaken
over de veroordeling in Marokko van de mensenrechtenactivist Chakib
al-Khayari.
 
 
 
1.
 
Heeft u kennis genomen van de veroordeling van de mensenrechtenactivist
Chakib al-Khayari tot drie jaar gevangenisstraf door de Marokkaanse
rechtbank in Casablanca op 24 juni jl.?  1)
 
 
 
2.
 
Kunt u bevestigen dat zijn veroordeling o.a. wegens "belediging van het
koninkrijk Marokko" niet los gezien kan worden van zijn inzet tegen de
drugshandel en de corruptie, en de mogelijke betrokkenheid hierbij van
"staatsinstellingen"?
 
 
 
3.
 
Welke ervaring hebben Nederland en de EU met de Marokkaanse overheid bij
de bestrijding van de hasjproductie en smokkel richting Europa, en de
mogelijke, directe of indirecte, betrokkenheid hierbij van Marokkaanse
autoriteiten?
 
 
 
4.
 
Wat heeft u tot op heden bilateraal en in EU-kader ondernomen om een
eerlijk proces te bevorderen tegen Chakib al-Khayari en wat zult u nog
ondernemen om zijn positie te verbeteren?
 
 
 
 
 
1)         Zie o.a. "Mensenrechtenactivist Marokko in cel" in
NRC/Handelsblad van 25 juni jl.
 
 

« Reactie #79 Gepost op: 06/07/2009 om 20:14:43 »

Vandaag zijn er Kamervragen gesteld door de PvdA over de zaak al-Khayari.


Wanneer kunnen we een antwoord verwachten op die Kamervragen?

« Reactie #80 Gepost op: 06/07/2009 om 20:47:16 »
Wanneer kunnen we een antwoord verwachten op die Kamervragen?

Geen idee, dat zou je aan Arib, Abbos, Dibi, of Azough moeten vragen.

« Reactie #81 Gepost op: 07/07/2009 om 17:34:01 »



Oprechte mensen als Chakib el Khayari laten zich niet de mond snoeren;
Steun hem daarom in zijn strijd tegen corruptie en onrechtvaardigheid in Marokko.

http://www.petities.nl/petitie/vrijheid_voor_chakib/ondertekeningen/   

Alvast bedankt voor de moeite!
« Laatst bewerkt op: 07/07/2009 om 17:37:14 door incognito »

« Reactie #82 Gepost op: 07/07/2009 om 23:42:41 »
Geen idee, dat zou je aan Arib, Abbos, Dibi, of Azough moeten vragen.

He?

door wie zijn de vragen gesteld dan? door een commissie of een partij?

In beide gevallen is het wel vreemd dat je ie namen noemt. 1: ze zitten niet in 1 partij, 2: ze maken niet alleen deel uit van maar 1 commisssie. of het moet een marokkaanse commissieeenheid heten of zo :P'

« Reactie #83 Gepost op: 08/07/2009 om 04:52:35 »

« Reactie #84 Gepost op: 09/07/2009 om 02:52:34 »
Interview met  Amin  Alkhayari  .
http://www.irifien.com/modules/news/article.php?storyid=767
Wie  Amin wil spreken of iets vragen dan kan dat.00212672166949
« Laatst bewerkt op: 09/07/2009 om 02:57:35 door AMISNADOR01 »

« Reactie #85 Gepost op: 22/07/2009 om 18:32:17 »
Graag bied ik u hierbij de antwoorden aan op de schriftelijke vragen gesteld door het lid Van Dam over de veroordeling in Marokko van de mensenrechtenactivist CHkibal-Khayari. Deze vragen werden ingezonden op 8 juli 2009 met kenmerk 2009Z13656.

 

De Minister van Buitenlandse Zaken,

 

 

Drs. M.J.M. Verhagen

 

 

 


Antwoorden van de heer Verhagen, Minister van Buitenlandse Zaken op vragen van het lid Van Dam (PvdA) over de veroordeling in Marokko van de mensenrechtenactivist Chkibal-Khayari.

 

Vraag 1

Heeft u kennisgenomen van de veroordeling van de mensenrechtenactivist Chakib-al-Khayari tot drie jaar gevangenisstraf door een rechtbank in Casablanca op 25 juni jl.?

 

Antwoord

Ja

 

Vraag 2
Kunt u bevestigen dat zijn veroordeling, o.a. wegens “belediging van het koninkrijk Marokko”, niet los kan worden gezien van zijn inzet tegen de drugshandel en de corruptie en de mogelijke betrokkenheid hierbij van “staatsinstellingen”?

 

Antwoord

Ja

 

Vraag 3
Welke ervaring hebben Nederland en de EU met de Marokkaanse overheid bij de bestrijding van de hasjproductie en smokkel richting Europa, en de mogelijke, directe of indirecte, betrokkenheid hierbij van Marokkaanse autoriteiten?

  

Antwoord

De Marokkaanse overheid wil de drugsproblematiek, marihuanaproductie en drugshandel, serieus aanpakken en verricht de nodige inspanningen op dit terrein en schroomt ook niet om daartoe overheidsfunctionarissen aan te pakken. In januari 2009 werd bijvoorbeeld een drugsnetwerk opgerold waarbij tevens een groot netwerk van corrupte functionarissen werd blootgelegd. Toch blijven drugsnetwerken in het Noorden van Marokko actief waarbij de medewerking van corrupte politie-en justitie netwerken niet valt uit te sluiten. Spanje heeft in het kader van hun samenwerking met Marokko gezamenlijke commissariaten ingesteld gericht op drugsbestrijding. Minister Hirsch Ballin van Justitie heeft tijdens zijn bezoek aan Marokko eind mei afspraken gemaakt over intensivering van de justitiële samenwerking met Marokko.

 

Vraag 4
Wat heeft u tot op heden in bilateraal en in EU-kader ondernomen om een eerlijk proces te bevorderen tegen Chakib al-Khayari en wat zult u nog ondernemen om zijn positie te verbeteren?

 

Antwoord

In EU–verband heeft het voorzitterschap bij de Marokkaanse autoriteiten de zaak Khayari aangekaart en ook in bilateraal verband zal de Nederlandse ambassadeur te Rabat deze zaak aan de orde stellen. Tijdens zijn bezoek aan Marokko eind mei 2009 heeft de minister van Justitie de zaak al-Khayari eveneens opgebracht tijdens zijn gesprekken met de Marokkaanse autoriteiten. Ik zal er tevens voor pleiten dat de zaak Khayari wordt opgebracht tijdens het sub-comité mensenrechten bij het EU-Associatieverdrag met Marokko dat op 24 juli aanstaande plaats vindt.

 

1) Zie o.a NRC-Handelsblad, 25 juni 2009: “Mensenrechtenactivist Marokko in cel”

 

 

« Reactie #86 Gepost op: 12/09/2009 om 23:30:39 »
Voor degenen die niet weten waar het over gaat >

Klik hier om de strijd van Chakib te bekijken en klik hier om de transscriptie (Frans+Nederlands) te downloaden.
« Laatst bewerkt op: 12/09/2009 om 23:32:12 door incognito »

« Reactie #87 Gepost op: 13/09/2009 om 17:07:15 »
Drugs en corruptie gaan hand in hand

De Marokkaanse hasj is van hoge kwaliteit en wordt hier graag gerookt. Dat mag volgens de wet niet. Het is ramadan. De Marokkanen mogen geen alcohol drinken, wat ze normaal gesproken graag doen, dus nemen velen hun toevlucht tot een joint. Marokko is de grootste cannabisexporteur ter wereld, het is een bedrijfstak waar miljarden mee zijn gemoeid. Die roei je niet zomaar even uit, al lijkt het land daar de laatste jaren zijn best voor te doen.

Zo berichten kranten bijna wekelijks over grote drugsvangsten door de politie, die dan ook altijd allerlei arrestaties verricht. Een speciaal geval was het oprollen van een crimineel netwerk begin dit jaar in Nador, in de Rif, hasjland bij uitstek. Onder de tientallen arrestanten waren marine-officieren, politiemensen en soldaten. Maar volgens mensenrechtenactivist Chakib Khyari had men alleen de ‘kleine vissen’ opgepakt en gingen de grote drugsbaronnen vrijuit.

Drugs en corruptie zijn in Marokko verweven, wat resulteert in een soort gedoogbeleid. Bijna dagelijks vertrekken zwaar met hasj beladen zodiacs richting Spanje. Europa vindt dat Marokko hier meer tegen moet doen, maar Marokko vindt dat zijn grootste hasjafnemer te gemakkelijk de beschuldigde vinger uitsteekt.

3 September 2009

De Pers

http://www.depers.nl/buitenland/333884/Drugs-en-corruptie-gaan-hand-in-hand.html

« Reactie #88 Gepost op: 13/09/2009 om 18:08:30 »
Kif uit de Rif

Marokko is ’s werelds grootste producent en exporteur van hasj. Onder druk van de VN lanceerde Rabat in 2006 alweer een hopeloze campagne tegen de kif-business. Maar een miljoen mensen in het arme Rifgebergte zijn er afhankelijk van. Corruptie doet de rest. Een bericht aan gene zijde van Gibraltar.

Nador. ‘Kijk, daar zie je ze!’ Chakib AlKhyari bedoelt niet de groep roze flamingo’s. Hij wijst naar enkele zodiacs, zeewaardige motorboten van vijftien meter lang, die werkloos liggen te dobberen op het water, zo’n honderd meter van de kust van de Mar Chicalagune. De ‘Kleine Zee’ heeft een oppervlakte van 115 vierkante kilometer, en spreidt zich majestueus uit voor de Noord-Marokkaanse stad Nador.

We bevinden ons op een landtong, waarvan er twee de lagune bijna afsluiten van de Middellandse Zee. De doorgang naar open zee is amper 100 meter breed, en aan weerszijden liggen politie- en douaneposten. Chakib: ‘En toch varen hier bijna elke nacht supersnelle zodiacs de baai uit richting Spanje en soms zelfs Marseille, volgeladen met hasj en benzine.’ Chakib is voorzitter van de jonge plaatselijke mensenrechtenorganisatie Association du Rif pour les Droits de l’Homme (ARDH), en voert een kruistocht tegen de systematische smokkel van hasj vanuit Nador naar Europa. ‘Dat gebeurt hier sinds begin jaren negentig op heel grote schaal, met medeweten én betrokkenheid van leden van de opsporingsdiensten.’

In het hele Rifgebergte groeide in 2004 op liefst 120.000 hectare het groene goud, zo blijkt uit een rapport van de Marokkaanse overheid en de VN-organisatie tegen drugs en georganiseerde misdaad UNDOC. Pas sinds 2004 publiceren de Marokkaanse autoriteiten die informatie ook openlijk, mede onder druk van de Europese Unie en de Verenigde Naties. Met Europees geld gefinancierde satellieten houden de cannabisplantages nauwlettend in het oog. Uit de totale oogst in 2004, bijna 100.000 ton cannabis, werd vervolgens bijna 3000 ton hasj geproduceerd. Volgens het World Drug Report 2006 van de VN zou het totale areaal in 2005 spectaculair zijn gedaald naar 72.000 hectare, met een opbrengst van goed 1000 ton hasj.

De Spaanse professor landbouwkunde Pascual Moreno twijfelt ernstig aan die statistieken. Hij doet al een kwarteeuw onderzoek in Marokko en schatte in 2003 dat de totale oppervlakte cannabis liefst 250.000 hectare bedraagt (de VN-schatting voor dat jaar was 134.000 hectare; de Marokkaanse overheid zat nog veel lager). Moreno baseert zijn berekeningen onder andere op de verkoop van een soort kunstmest die alleen voor cannabisteelt wordt gebruikt. ‘Sinds twee jaar probeert de overheid wel om de uitbreiding van de cannabisplantages naar de kustgebieden tegen te gaan, door grootschalige campagnes waarbij velden worden platgebrand. Maar ook zijn er elk jaar weer bosbranden om stukken grond vrij te maken voor de kifteelt’, vertelt een andere, anonieme expert in Rabat. ‘De daling van het aantal beplante hectaren hangt meer af van de hoeveelheid regen die valt, maar de VN en de Marokkaanse overheid spreken natuurlijk liever van een succes.’

Cijfers over drugshandel blijven – gezien het illegale karakter ervan – altijd schattingen. Wél zeker is dat het overgrote deel van de rookwaren bedoeld is voor de export naar Europese markten. In de eerste plaats gaat het om Spanje en Frankrijk, maar ook België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk zijn belangrijke afzetmarkten. Al levert de hasjhandel de Marokkaanse kifboeren ’slechts’ 300 miljoen euro per jaar op, eens op de internationale markt schat UNDOC de waarde van de ‘kif uit het Rif’ op ruim 10 miljard euro. Andere schattingen liggen lager, maar dat hasj samen met toerisme een van de belangrijkste bronnen van buitenlandse deviezen is, daar is iedereen het over eens.

De vele tonnen marchandise verlaten Marokko via diverse smokkelroutes. In vrachtwagens en bussen vanuit de Spaanse enclaves Ceuta en Mellila, in containers via de havens van Tanger, Agadir of Casablanca. Vanuit kleinere plaatsen aan de noordkust vertrekken vooral vissersschepen en snelle zodiacs, zo schreef het onderzoeksinstituut Observatoire Français des Drogues et des Toxicomanies in 2001 al. Vooral Nador is al jaren een onderschat smokkelnest. Deze wat banale kustplaats ligt naast het Europese smokkelparadijs Mellila, en is de op twee na rijkste stad van Marokko. Volgens officiële cijfers bedragen de tegoeden in de ettelijke bankfilialen in Nador liefst 2,5 miljard euro. 90 procent van dat geld wordt niet in het armlastige noorden geïnvesteerd, maar in toeristische oorden als Casablanca en Marrakesh en in het buitenland. De lokale kamer van koophandel kwam er in 2005 openlijk voor uit dat het fortuin van de regio drie steunpilaren heeft: het geld dat de arbeidsmigranten opsturen, contrabande vanuit Mellila en drugssmokkel. ‘In de hele kuststreek, vooral in plaatsen als Tanger, Tetouan, Al Hoecima en Nador, rijzen de vastgoedprijzen de pan uit. Er wordt te veel geld witgewassen’, aldus een expert.

Regelmatig tellen Chakib en zijn medestanders de zodiacs in de lagune. Er is zelfs sprake van ‘de narcovloot van Nador’. De landtong waar we op rijden om sporen van de drugssmokkel te zoeken, is een niemandsland. Zo mooi het landschap is, zo triest is het gesteld met het ecologische bewustzijn van de vissers en smokkelaars. De oevers van de lagune zijn op veel plaatsen bezaaid met een dikke laag lege jerrycans voor benzine en motorolie. We hebben geluk en komen geen gendarmes tegen. We krijgen clandestiene foto’s van de zwartgeverfde zodiacs, waarop het inladen van de brandstof te zien is. Een agent van de geheime dienst staat er ongegeneerd naar te kijken.

Via dezelfde smokkelroutes voor hasj vindt ook mensensmokkel plaats. En de voorbije jaren ontdekte men via inbeslagnames dat samen met de hasj ook cocaïne naar Europa wordt gesmokkeld. Zuid-Amerikaanse kartels doen zaken met Marokkaanse baronnen. De link tussen hasjhandel en harddrugs is een van de drijfveren van Chakib om zijn strijd tegen de corrumperende smokkel te voeren: ‘Ik heb al verschillende jonge mensen zien bezwijken aan harddrugs’, zegt hij. Even later toont hij ons een parkje in de stad waar drugsgebruikers vaak bivakkeren. Tussen de struiken liggen gebruikte injectienaalden. Cocaïne en xtc zijn populair bij de Marokkaanse jeugd, maar heroïne is goedkoper.

Even voor onze uitstap naar de armen van de lagune zitten we op een terras in Nador. Chakib tekent geestdriftig een kaartje van de lagune, met daarop de omliggende plaatsen, de precieze aantallen van de zodiacs en hoeveel geld er met de smokkel gemoeid is. ‘Begin november telden we zo’n 200 zodiacs. Het transport gebeurt heel openlijk, ze hebben geen dekmantel nodig. Jongens uit de cité krijgen 200 dirham (ongeveer 20 euro, nvdr) toegeschoven voor het in- en uitladen van de pakken hasj. Vrienden van mij die ook al een centje bijverdienden, zagen politieagenten meehelpen.’

Volgens Chakib valt met de drugssmokkel zoveel geld te verdienen dat zowat iedereen door de knieën gaat. Dat moet ook, want de investeringskosten zijn hoog. De boten met hun zware motoren kosten gemiddeld 300.000 euro per stuk. Daar komen nog dure radar- en communicatieapparatuur bij, plus de personeelskosten. Iedereen heeft zijn prijs. Chakib: ‘Een bestuurder van de zodiac krijgt zo’n 30.000 euro voor een vaart van tien uur naar Spanje en terug. De extra stuurman vangt 10.000 euro en de derde persoon, de ‘benzineman’ die voortdurend brandstof bijvult, krijgt 5000 euro. Per zodiac transporteren ze één à vijf ton hasj. De plaatselijke autoriteiten incasseren gemiddeld 12.000 euro per transport, de hogere echelons krijgen veel grotere bedragen.’

Valt er zo nog wel wat te verdienen? Absoluut. De gemiddelde prijs per gram hasj bedraagt in Europa 6,5 euro. In Marokko is dat amper 50 cent. Een ton hasj smokkelen, kan makkelijk een paar miljoen euro opleveren. En in een onderontwikkelde regio wekt dat een ontembare lust op om te smokkelen.

‘Klap je notitieboekje dicht’, sist Chakib. Twee mannen met zonnebrillen lopen het terras op. ‘Politie in burger’, fluistert hij. We besluiten om te verkassen.

In oktober schreef Chakib een gewaagde open brief naar koning Mohammed VI. Of de majesteit de uitzichtloze situatie zelf ter hand zou willen nemen? De lokale autoriteiten doen niets aan de openlijke smokkel, klaagde hij. Chakib zat even in de cel, maar kwam snel vrij. Is hij niet bang om de lieve vrede hier zo te verstoren? ‘Welnee’, zegt hij met veel bravoure. ‘Allah is er toch ook nog?’

Chakibs aantijgingen zijn allesbehalve lichtzinnig. Expert Pierre-Arnoud Chouvy schreef een jaar geleden in Jane’s Intelligence Review , een internetsite onder de noemer ‘International journal for threat analysis’, dat uit de openlijke en grootschalige smokkel via de Middellandse Zee blijkt dat de handelaren ‘bescherming genieten vanuit lage en hoge regionen, met medeplichtigheid van de Marokkaanse autoriteiten’. En nog: ‘Het is een realiteit die gedurende de voorbije tien jaar werd bevestigd door arrestaties en processen. Een recent voorbeeld was de ontmanteling van het netwerk van Mounir Erramach in 2003, dat een licht wierp op een lang bestaand, complex web van bescherming van en betrokkenheid bij de hasjhandel.’

Erramach bereikte de top van zijn rijkdom en macht toen hij amper 30 jaar was. Zijn probleem was zijn openlijke hoogmoed, en zijn liefde voor geweld en een extravagante leefstijl. Het Marokkaanse weekblad Tel Quel beschreef hem als ‘de man die dacht dat hij koning was’. Erramach noemde zichzelf niet voor niets Mohammed VII. Toen het geweld de échte koning te veel begon te hinderen – er werd geschoten in de buurt van zijn paleis – werd Erramach aangepakt. In zijn val sleurde hij een rist corrupte magistraten en politiemensen mee.

Enkele weken na ons bezoek berichtten de internationale media dat de politie in Nador vijf ton hasj en enkele zodiacs had onderschept bij Mar Chica. Zes drugssmokkelaars werden gearresteerd. Zou de brief aan de koning geholpen hebben? Nee, reageert Chakib begin januari bitter. Die actie was een maskerade: ‘Het gaat hier gewoon om enkele arme vissers, waarvan één een boot bezit. Ze strooien mensen zand in de ogen door te doen alsof ze nu enkele grote vissen hebben gevangen, terwijl enkele écht grote handelaars getipt waren. Sinds de actie gaat de smokkel gewoon voort. Echt, alleen een interventie van de koning kan dit oplossen.’

Dat is nog maar de vraag. In 1995 ontstond een rel toen uit een uitgelekt rapport van het Observatoire Géopolitique des Drogues (op vraag van de Europese Commissie) bleek dat de betrokkenheid van de autoriteiten bij de Marokkaanse hasjhandel tot in het paleis reikte. Dat was onder koning Hassan II, die een jaar later onder druk van de VN en de EU een oorlog tegen drugs afkondigde. Met duizenden arrestaties maar geen echte verandering tot gevolg.

Zijn zoon Mohammed VI kondigde een soortgelijke campagne aan. In oktober 2006 werden enkele kartels in Tanger en Tétouan aangepakt. Het hele Rif hield de adem in toen opperkaïd Mohamed el-Kharraz uit Tanger werd gearresteerd. En opnieuw sleepten de baronnen in hun val tientallen topfunctionarissen mee: uit het leger, de koninklijke gendarmerie, de politie, de douane. Onder hen ook Abdellaziz Izzou, oud-politiechef in Tanger en op het moment van zijn arrestatie chef veiligheid van het koninklijk hof. De arrestaties stuurden schokgolven door het Rifgebergte. Maar dat de hele hasjhandel daardoor in het nauw komt, is een illusie. Want de corruptie blijft.

Rabat. Verschillende commentatoren lazen in de recente arrestaties de wil van de koning dat de zaken grondig moesten veranderen. ‘Ze kunnen tot een sneeuwbaleffect leiden’, zegt Ahmed Boukhari, chef-politiek van het blad Tel Quel . ‘De opgepakte leiders van de netwerken beginnen te praten over concurrenten en corrupte contacten.’ Bovendien gebeuren er voor het eerst arrestaties op het allerhoogste niveau. Een diplomaat in Rabat is heel wat voorzichtiger: ‘Dit dient ook een politiek doel van de koning: door het veiligheidsapparaat en het leger min of meer te zuiveren, kan Mohammed VI zijn eigen vertrouwelingen en een nieuwe generatie op die posten benoemen.’ En hij ziet nog twee belangrijke redenen: ‘Men wil de drugshandel wat overzichtelijk houden en indammen; liever vier grote netwerken dan acht. Precies hetzelfde speelde midden jaren negentig mee, toen Hassan II ingreep. Toen was er sprake van tien à twaalf netwerken. Maar een extra reden om nu in te grijpen is de beschuldiging dat fundamentalistische groepen en religieuze extremisten ook een deel van de hasjwinsten afromen. Ook daarom wou het paleis een signaal geven. Vanuit de EU en de VS komt er veel meer politieke druk op Marokko om die radicalisering te stoppen. Misschien is het geen toeval dat daders van de bomaanslagen in Madrid uit de kuststad Larache kwamen. Uitgerekend daar werden vorig jaar alle kifplantages vernietigd. Maar men wil Marokko ook niet té veel onder druk zetten. Daarvoor is het als relatief liberaal Maghrebland een te belangrijke bondgenoot.’

Volgens de expert bestaat er een onuitgesproken deal tussen de EU en de Marokkaanse overheid: zorg ervoor dat de hasjproductie niet te erg uitbreidt en we laten jullie voorlopig met rust. ‘Bij de EU weten ze het ook donders goed: er is geen enkel gewas of product dat met de opbrengst van de kif kan concurreren. Dat reken je op een bierviltje uit.’

In de glimmende kantoren van de Europese Commissie in Rabat horen we een verrassend eerlijk verhaal. Realisme overheerst bij woordvoerster Nadia Dupuis en Stefano Corrado, een expert rurale ontwikkeling. ‘We zijn zeker dat Europese projecten iets hebben bijgedragen aan de vermindering van de kifproductie’, aldus Dupuis. ‘Hoeveel weten we niet, want het is nooit een expliciet doel van de EU geweest. De kifteelt frontaal aanvallen is geen prioriteit. We willen andere ontwikkelingsmogelijkheden aanbieden. Want we gaan ervan uit dat élk initiatief dat bijdraagt aan de economische ontwikkeling van Marokko uiteindelijk ook bijdraagt aan het afnemen van de kifproductie.’

‘De meeste boeren voelen zich ook niet lekker bij de kifproductie’, aldus Corrado, ‘Het blijft een illegale teelt, met alle risico’s van dien. Maar ze hebben weinig alternatieven. Kif is het meest rendabel. En als de Marokkaanse overheid geen echt structureel beleid heeft, hoeft de EU ook geen illusies te koesteren. Repressie is geen goed antwoord. Het terugdringen van de kif zal heel erg lang duren en vereist een globale strategie: het ontwikkelen van alternatieven, onderwijs, betere infrastructuur.’

Chefchaouen. Dit prachtige stadje in het Rifgebergte is samen met Ketama het echte hart van de kif. We ontmoeten Hassan Benhamda, eigenaar van twee hotels in het oude centrum van de stad. Hij vindt de monocultuur van de kif een ramp. ‘Het erge van die hasjbusiness vind ik dat de traditionele manier van leven en de cultuur van deze regio volledig verloren gaan. Mensen hier verbouwen en roken die plant al eeuwen, maar kleinschalig. De commercialisering en productie van hasjiesj zijn in de jaren zestig begonnen, onder andere met de komst van de hippies, die de kennis meebrachten uit India. Nu verbouwen veel boeren in een aantal regio’s niet langer traditionele gewassen. Er is amper veeteelt en in sommige streken gaat allerlei traditionele kennis volledig verloren.’

Ketama is verloederd, vindt Hassan. Mensen zijn er hun identiteit kwijt. De stad lijkt de perfecte, troosteloze locatie voor een avonturenfilm. Het lijkt alsof er niet zo lang geleden een burgeroorlog doorheen raasde. Overal halfgesloopte huizen, bergen rotzooi, groezelige garages waar lui werken die hasj op ingenieuze wijze in de carrosserie van auto’s verstoppen.

Het contrast met Chefchaouen kon nauwelijks groter zijn. Het boomende culturele toerisme van de laatste jaren (en de kif) heeft van Chefchaouen een welvarend stadje gemaakt. Het is er schoon, het is prachtig gelegen midden in de bergen en heeft een romantisch aandoende authenticiteit bewaard. Dit lijkt een toeristisch Zwitsers stadje à la Marocaine , droomt Benhamda: ‘Vroeger kwamen hier alleen maar hippies, nu komen er allerlei soorten toeristen, ook diplomaten uit Rabat.’

Maar de grote vraag naar hasj vanuit Europa maakt dat hele generaties er niets anders meer kennen dan kifteelt, meent Hassan. ‘De mentaliteit moet veranderen en daar hebben we mensen met een visie voor nodig. Maar al vijftien jaar zie ik hier vooral Europese consultants neerstrijken die peperdure rapporten schrijven of projecten opstarten. Veel geld verdwijnt in hun zakken, en hier gebeurt niets. Ik ben voor een legalisering van de kif. Het zou de winstgevendheid aantasten. Kif kan hier gerust blijven, maar waarom zouden we er geen andere producten van maken? Medicinale middelen en textiel uit hennepvezels, bijvoorbeeld? Dat past ook in het ecologische en duurzame toerisme.’

We rijden de bergen in met een boer uit een klein dorp, die ook actief is in de vakbeweging. Zelf kweekt hij geen kif, zegt hij, maar al zijn familieleden wel. ‘Het is erg moeilijk. Mensen zijn bang om gearresteerd te worden. Bovendien krijgen de boeren pas achteraf hun schamele deel door de handelaren betaald. Maar het gebeurt vaak dat men zegt dat het hasjtransport helaas is onderschept, en dan krijgen ze geen cent. Als een boerengezin per jaar zo’n 2000 euro met kifteelt verdient, hebben ze geluk.’

Nee, geen hasj voor deze boer. Als we even later thee drinken in zijn huis, liggen enkele kruimels kif op tafel.

21 Februari 2007

Hans van Scharen

http://hansvanscharen.com/blog/?p=91
« Laatst bewerkt op: 13/09/2009 om 18:16:09 door incognito »