Drie jaar en 68.500 euroOnlangs publiceerde ik op deze plek de column Hasjiesj, daarin schreef ik over de Nadoriaanse mensenrechtenactivist Chakib al-Khayari, die sinds februari in de gevangenis zit. Hij is voorzitter van de organisatie Association du Rif des droits de l’homme. De activist maakt zich in het bijzonder druk om de grootschalige hasjhandel in de Rif.
Wie wel eens in de Marokkaanse Rif is geweest, heeft vast gemerkt dat de hasjiesj de samenleving in een wurggreep houdt. De hasj die in Ketama (een gebied tussen Tanger en Al-Hoceima) wordt verbouwd, zorgt ervoor dat drugsbaronnen zich grote auto’s kunnen veroorloven en overal onbewoonde paleizen bouwen. De grote jongens verkopen de bedwelmende troep spotgoedkoop aan de plaatselijke bevolking; piepjonge kereltjes worden wakker met een jwan (hasjblowtje) en hoogbejaarde mannen kunnen pas na een paar sebsies (kifpijpen) inslapen. Zo wordt de Riffijn lekker onder invloed van de drugs gehouden. Het echte geld wordt verdiend met de export van het spul.
De maghzen (Marokkaanse overheid) is hiervan op de hoogte. Sterker nog: zij zit ook in de business. Op het internet is te zien hoe Chakib al-Khayari een militair betrapt op het doorlaten van speedboten die hasjbalen naar Europa vervoeren. Ook doen veel verhalen de ronde over de vermoede hasjhandel van de koninklijke familie, en waar hasjrook is, is hasj.
Omdat Chakib al-Khayari het Marokkaanse staatsapparaat verantwoordelijk houdt voor het in stand houden van een gecriminaliseerde drugssamenleving, waarin geen intellectuele ontwikkeling en structurele economische vooruitgang mogelijk zijn, moest hij de gevangenis in.
Zo idioot kan het zijn. Wie de waarheid spreekt, krijgt een klap op zijn neus.
De mensenrechtenactivist wordt beschuldigd van het ontvangen van geld uit het buitenland om de Marokkaanse overheid zwart te maken. Er nog van afgezien dat niets van de aanklacht klopt, waarom mag een kritisch burger de ‘democratische’ staat Marokko niet beledigen?
Chakib ontving inderdaad geld uit het buitenland: 225 euro voor het schrijven van een opiniestuk voor het Spaanse El País. Ik begrijp dat een corrupte overheid (zoek op
YouTube naar
The Targuist Sniper) het verschil niet meer ziet tussen smeergeld ontvangen en hard voor je centen werken, maar iemand die zijn leven opoffert voor een betere wereld op die manier bevuilen, is een schande.
Vorige week veroordeelde de rechter Chakib al-Khayari tot drie jaar gevangenisstraf en een boete van 68.500 euro. Driehonderd meter verderop was een congres van Conseil de la Communauté Marocaine à L’Étranger (de hoge raad voor Marokkanen in het buitenland) aan de gang. De raad, die namens de koning probeert Marokkanen buiten Marokko te brainwashen, had een feestje georganiseerd voor Europese journalisten met een Marokkaanse achtergrond. Ook Marokkaans-Nederlandse journalisten waren aanwezig. De waakhonden lieten zich onderdompelen in de pomperij en ondertussen kon de maghzen zijn lange arm nog dieper en steviger in het geheugen van de onafhankelijke medialui planten.
In de vorige column over dit onderwerp vroeg ik mij af waarom de Nederlandse leden (onder anderen de wetenschapper Nadia Bouras en subsidiegorilla Abdou Menebi) van de CCME hun mond houden, want wie zwijgt, stemt toe.
30 juni 2009
Asis Aynan
http://www.asisaynan.nl/view_blog.php?id=189
