Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.

Topics - Thayouth

Pagina's: 1 2 3 »
Muziek / Het album van Ufrin?
« Gepost op: 22/12/2009 om 23:35:56 »

Dag allemaal,

Heeft iemand dat voor me?

Het gaat dus om deze man:

Handige tips / Kaartje programmeren voor de decoder van een satelliet
« Gepost op: 22/03/2009 om 20:50:57 »

En de codes van internet halen... Weet iemand op welke website dat kan?

Handige tips / Foto's in Hotmail of Gmail tonen als [img], kan dat?
« Gepost op: 20/08/2008 om 15:46:51 »

Ik wil wat foto's e-mailen en ze van commentaar voorzien, dus zou ik het echt superhandig vinden indien dat kon via zo'n IMG-code die we hier ook op het forum gebruiken.

Iemand enig idee of het kan en zo ja, hoe? Eventueel hoe het via dat walgelijke Hyves kan indien het niet per e-mail gaat?

Bij voorbaat dank.


Dit bedoel ik dus:

Commentaar commentaar commentaar commentaar commentaar


Ben met name op zoek naar een set-up van een goede virusscanner, maar dan geen Norton. Heb weleens Norton anti-virusscanner en firewall gehad en het maakte mijn laptop zo ontzettend traag.

Een set-up van Photoshop zou ook zeer welkom zijn, probeer hem te downloaden via shareware maar krijg alleen geïnfecteerde zooi.

Bij voorbaat dank voor alle hulp.

Literatuur / Eigentijdse artikelen over Berbers
« Gepost op: 16/05/2008 om 18:52:09 »


By Jeffrey Tayler Photographs by Alexandra Boulat

Isolated in Morocco's High Atlas range, the mountain Berbers take pride in holding on to a traditional culture now largely lost to their urban kin. But life is still a hard climb in these rugged hills.

Storm clouds had given way to a scorching noontime sun as we descended a hairpin trail into a ravine of striated pink-and-yellow rock, heading toward a distant promontory atop which clustered the stone and adobe houses of the village of Tamalout, where Driss, my guide, had a friend, Hossein Ounaminou.

We came upon Hossein riding a bony mule down the trail outside the village. He was a gaunt, bearded man in his mid-50s. From under a threadbare black turban, his warm eyes and snaggletoothed smile conveyed pleasure at seeing Driss again, and he welcomed us to Tamalout. Hossein leaned down and shook our hands, after each shake kissing the tips of his fingers in accordance with local custom. Driss asked if we could stay at his house. Dismounting to walk with us, Hossein said he would have it no other way. In Berber culture, hospitality graces even the simplest of homes.

On the outskirts of the village we had passed a circular lot some 50 feet (20 meters) wide with a stout pole poking through a foot of cut barley. Three young men in turbans and sweaty white smocks were threshing the grain, using whips to drive a half dozen donkeys tethered in a line to the pole. As the animals plodded through the grain, the dust flew up and caught the sun like powdered gold. In the surrounding fields of wheat and alfalfa, men plowed by mule, reaped by hand.

As we entered the village, children saw me and cried, "Arrumi!" ("Roman!"), an offhand tribute to rulers 16 centuries gone and the name by which Berbers still refer to Westerners. Little appeared to have changed since the days of the Latins: Barefoot boys used sticks to prod sluggish cattle toward their pens; turbaned men sharpened scythes on whetstones; women trudged by, amphorae of sloshing water on their backs.

Hossein lived in a dwelling typical of Berbers in the High Atlas—a squat house with stone walls and a wood-raftered roof. The ground floor was a stable in which he quartered his mule, a cow, and a few scrawny chickens. In a room on the second floor, a tarnished bronze dagger dangled from a hook; from another hung a long-dormant clock. Carpets of faded orange, red, and green wool overlapped on the floor. To freshen the air, Hossein opened the windows, and in rushed flies from the stable. Shooing them away, we stretched out on the carpets as Hossein ordered unseen women in another room to prepare lunch.


Als je het hele artikel wilt lezen, klik dan hier

Did You Know?

Though Berbers are the original inhabitants of North Africa, no one really knows where they came from. Genetic evidence seems to indicate that the Berbers are descended from several waves of immigration into the area, some dating as far back as 50,000 years. These immigrants came from diverse areas such as the Caucusus and the African coast of the Red Sea. Since Berbers are a mixture of different ethnic groups, the term "Berber" refers more to the language spoken and not necessarily to a specific race.
Berbers are first mentioned in writing by the ancient Egyptians who fought against the Lebu (Libyans) on their western borders. In 945 B.C. the Lebu conquered Egypt and founded the 26th dynasty. Berbers also led the Islamic conquest of Spain in A.D. 711.  Famous Berbers include the Roman emperor Septimus Severus; Ibn Battuta, the Moroccan traveler and explorer; and French soccer star Zinedine Zidane.
—Marisa Larson

Vrouwen / Gezocht: de dichtbundel van Fadma el Waryachi
« Gepost op: 27/04/2008 om 15:20:10 »

Of spel je het als El Ouariachi? Muhim, ik ben op zoek naar haar dichtbundel, liefst een beetje snel ook. Mocht iemand hem hebben en mij kunnen toesturen, heel erg graag. Zelfs met een stapel kopietjes ben ik al superblij, die ga ik dan inbinden en plastificeren.

Spreekt uiteraard voor zich dat ik opdraai voor alle verzend-, kopie- en moeitekosten. Alvast bedankt.

Poëzie / Prachtige Amazigh poëzie van Ali Akkache
« Gepost op: 20/04/2008 om 23:04:07 »
TIQIT B AMAN (Drop of Water)

A small drop of water can become a river. A small problem could become a catastrophe. This could happen to anyone. If we do not help the person who needs help, we could be in his position. Anything can happen in life.

The Drop of water
Became many drops
That made a full stream
Streams go to the river
If the river catches you, you drown
Me, I am inside the river
I am inside the river
I swim, I swim
With which hand do I start to swim?
I fell into the river
With which hand do I fight?
It happened to me like a flood
Who was taken by the inundation?
When the winter was bad
Why did that drop of water fall?
It fell
When the heavens were full
It fell
When the heavens were broken
I fell down in the water
I believed in the water, and from that belief
I suffer in my heart
From the clean water
I went to the dear ones
I could not see my face inside the water
Today they are in trouble
They troubled our waters
I used to believe the water was a friend
But it is just a story
He who believes in water
Knows nothing
I was betrayed by the water
Do you know that?
I was like water inside water
But not anymore
From the drop of water
We find ourselves in flood
Flood does not forgive you
Nor does the river
All of us, we could drown in the river
If we eat ourselves
All of us, we could drown in the river
If we do not assist those others in danger
He, who thinks it is game, tries to cross the river

A drop of water can awaken us
A drop of water can trouble our dreams
A drop of water can become a flood
The inundation does not forgive us

Cultuur / Etienne Dinet en de Berberdanseressen van Ouled Nail
« Gepost op: 16/04/2008 om 21:25:47 »

Ik kwam bovenstaande prachtige foto's tegen op Google en ben verder gaan zoeken. Ben het volgende te weten gekomen. Deze meisjes behoren tot de Kabylische stam 'Ouled Nail'. Een stam waarvan de ongehuwde meisjes rondtrokken van stad tot stad en hun geld verdienden met dansen.

Although their origins remain hidden in the mist of time, the Ouled Naïl inspired many artists. Painters, writers and musicians found them a "source inepuisable d'inspiration", a never ending source of inspiration. The most known painter was no doubt Etienne Dinet (1861-1829) who stayed in the village of Bou Saada and made the tribe world famous through his work. Etienne Dinet first traveled to Algeria in 1884 with a fellow artist and spent the next 45 years traveling between France and Algeria. He found peace of mind in the village of Bou Saâda after the death of his wife. He mastered the local language and wrote together with his friend Hadj Ben Slimane the intriguing book "Khadra, danseuse de Ouled Naïl", a real fascinating story about a young Naylate dancer. During his stay he converted to islam which heavily reflected on his later works. He then took the name Hadj Nasr Ed-Dine. The French artist loved the grace of the Algerians, their culture and religion. After his death in Paris in 1829 Dinet's body was buried in Bou-Saada. Also Lehnert and Landrock, two passionate photographers who's works form a large part of the "museum of Middle Eastern dance", couldn't resist the temptation of the Ouled Nail.


Schilderijen van Etienne:

Handige tips / Tip voor mensen die een laptop of PC willen kopen
« Gepost op: 21/03/2008 om 15:17:56 »
Wat je ook doet: koop niks van Packard Bell. Echt de slechtste keuze ever.

Ik heb een drie jaar oude laptop van Packard Bell en mijn broertje een nog geen jaar oude PC van hetzelfde merk. Bij mij was de batterij van de laptop al na een paar maanden onbruikbaar. Zonder kabel voor stroomtoevoer weigert de laptop aan te gaan. En nu zijn er twee lettertjes uit het toetsenbord gewipt en is Packard Bell best bereid ze voor me te repareren, mits ik 200 E wil betalen voor twee letters omdat ze geen losse onderdelen leveren (buiten de garantie periode) en zo'n reparatie alleen voor de prijs van een heel toetsenbord willen verrichten. De PC van mijn broertje vertoont ook al kuren. Ontzettend traag ding dat om de haverklap vastloopt. En dan te bedenken dat deze wonderlijke iqedu7en gewoon nieuw en wel (bij respectievelijk de BCC en de Media Markt) aangeschaft zijn en je dan toch verwacht ze in ieder geval het eerste jaar probleemloos te kunnen gebruiken.

De beste ervaringen heb ik met de computers van Dell. ZIj doen niet zo moeilijk over onderdelen en de kwaliteit van hun computers is in mijn ervaring van een stuk hoogwaardiger niveau.

Muhim, gewoon een tip voor iedereen die zich deze shit wil besparen.

Literatuur / Is Hassan Bahara een seksist?
« Gepost op: 20/02/2008 om 20:19:32 »

Wel een perfecte timing vanuit commercieel oogpunt nu cartoons het gesprek van de dag zijn. Ik had het een blijk van integriteit gevonden als Abbtoy de uitgave van dit boek had uitgesteld, juist om de associatie met de actuele Deense cartoons uit de weg te gaan.

Verder ben ik benieuwd naar het interview met Abbtoy. Temeer aangezien Abbtoy er blijkbaar prat op gaat dat hij de achterstelling van vrouwen veroordeelt, maar hij zich wel door een walgelijke Bahara laat interviewen die een vrouwenhater pur sang is. Daarbij verwijs ik naar het artikel dat hij gepubliceerd heeft in een studentenblad en waarin hij een (Marokkaanse) vrouw o.v.v. haar naam zelfs en plein public aan de schandpaal nagelt en haar reduceert tot seksueel object. Razja, ik ga dat artikel binnenkort voor jullie uploaden.

Amazigh keuken / De 'hoe-maak-ik-deze-Marokkaanse-gerechten?' topic
« Gepost op: 17/02/2008 om 22:35:13 »
Vrijwel alle Irrifieyen die ik ken zijn dol op vis. Niet bepaald opmerkelijk als je bedenkt dat het noorden van Marokko (Arrif) gelegen is aan de kust en de zee onze families al generaties voorziet van haar eetbare schatten. Zelf fuhathegh shwayt (doorgeslagen in het zijn van een verwend nest) aangezien ik vooral van graatloze vis hou, maar goed. Verder moet ik het met name van no-nonsense food hebben als djubiyeth, re3des en kip uit de oven, maar soms mag je best wat shikievoer eten vind ik (vandaar het recept waarmee deze topic een kick-off krijgt).

De Marokkaanse keuken is er een van tradities, ervaring en gevoel. Daarom zul je bijna geen enkele Marokkaanse oma of moeder die bedreven is in de Marokkaanse kookkunsten te werk zien gaan met gewogen hoeveelheden. Die gaan te werk volgens een combinatie van bereidingswijzen die al eeuwen/decennia overgaan van moeder op kind en gevoel, liefde en zorg voor hetgeen ze maken (hoe dramatisch dat ook klinkt, geen woord van gelogen). Hierdoor lijken de Marokkaanse culinaire tradities ontoegankelijk, maar ik heb voor onderstaand recept alles wat ik gebruikt heb gewogen om houvast te bieden en dat ga ik doen met alles wat ik hier post. Ik ga proberen wat Riffijnse gerechten zo uitgebreid mogelijk te beschrijven en daarbij zoveel mogelijk visueel materiaal ter beschikking stellen.

Voor je begint een les die je voor de rest van je leven in je oren moet knopen. Kookles I die ik van mijn moeder geleerd heb: was je handen goed met zeep en reinig je werkblad (aanrecht/keukentafel) grondig voor je begint. En gebruik liever te weinig zout dan te veel. Het eerste is te verhelpen, het tweede niet zo gemakkelijk.

Totale bereidings- en baktijd: 2 uur.

Wat heb je nodig voor de bestilla?

-Een rol filodeeg (van de Turk, wordt ook baklava mee gemaakt, is van goede kwaliteit).
-Een zakje mihoen a 250 g (3 minuten geweekt in 1.5 liter kokend water met een scheutje zonnebloemolie zodat de boel niet aan mekaar plakt en waar 1 visbouillonblokje [van de AH] in is opgelost, daarna met een keukenschaar klein gesneden).
-Champignons: zakje van de AH a 200 g (gesneden)
-Een groene en een rode paprika.
-Roze garnalen: 150 g (gewogen terwijl ze nog ingevroren waren).
-Inktvis: 1 witte lap a 100 g (ontdooid gewogen en in stukjes gesneden).
-Witvis: 200 g (pangasius filet, ontdooid gewogen, in stukken gesneden).
-Fruits de mer: bakje van de AH a 150 g (voorgekookt, bevat: kleine inktvisjes, roze garnaaltjes, Aziatische arkschelp en Chileense mosseltjes).
-Kruiden in poedervorm: 1 halve tl (theelepel) zwarte peper (goedgevuld), 1 halve tl gemberpoeder (goedgevuld), 1 halve tl zout (afgepast), 1 halve tl kurkuma (afgepast) en een mespuntje saffraan.
-Verse kruiden: qesbor en ma3dnus (ongeveer 3 eetlepels elk).
-Sambal: 1 tl.

-Bakvorm (mijne heeft een doorsnede van 28 cm en is eigenlijk een taartvorm)

Wat heb je nodig voor de garnering?

-Grote garnalen: 400 g (Krastasud, ontdooid gewogen en gemarineerd in 1 teentje knoflook, wat zout, peper, gemberpoeder, olijfolie en qesbor en ma3dnus naar wens).
-Een citroen.
-Gesmolten boter (en een bakkwast om mee te smeren).

Hoe ga je te werk?

-Je kookt de roze garnalen samen met de in stukjes gesneden witte inktvis in water zonder zout (7 minuten op middelhoog vuur). Giet dit goed af.

-Doe wat olijfolie (2 delen) en zonnebloemolie (1 deel) in een grote wok.

-Bak hierin de afgegoten inktvis, garnalen en de visfilet 5 minuten op hoog vuur.

-Voeg daar de paprika, de champignons en de kruiden in poedervorm aan toe. Nog eens 5 minuten doorbakken op hoog vuur.

-Haal de wok van het vuur als het mengsel er zo uitziet, alles is gaar, gekleurd en doordrongen van de kruiden.

-Voeg aan dit vismengsel de verse kruiden, de sambal en de mihoen toe. Goed mengen tot het hele mengsel gelijkmatig gekleurd is en NIET meer bakken. Laat deze vulling goed uitlekken in een vergiet.
-Nu ga je de bodem van de bestilla maken. Neem twee vellen van het filodeeg en leg ze uitgespreid op je bakvorm. Zo dus.

-Neem nog eens twee vellen en vouw de punten naar binnen zodat een ronde vorm ontstaat. Leg dit op de eerste laag en beboter de randen. Dit ziet er zo uit.

-Leg hierop de vulling en verdeel die goed over de vorm. Druk goed plat met een spatel.

-Vouw alle punten die naar buiten steken naar binnen en bedek de vulling als volgt. Besmeer het deeg met de gesmolten boter.

-Je neemt nog een vel en vouwt het dubbel. Plaats dit boven de vulling en de vier punten die je net hebt dichtgevouwen. Zo.

-Je neemt dan een laatste vel en plaats dat uitgespreid en wel boven op de eerste bovenlaag. Dit ziet er zo uit.

-Vervolgens vouw je alle punten voorzichtig onder de bestilla. Je tilt de onderste bodemlaag omhoog en schuift de bovenlaag eronder. Vergelijkbaar met hoe je een dekbed onder een matras schuift. Besmeer de bovenste laag met boter.

Leg de bestilla dan in een voorverwarmde oven op de hoogste stand voor ongeveer 20 minuten. Doe de gemarineerde garnalen in een andere bakvorm en plaats die ook in de oven (15 minuten is voldoende voor de garnalen).

Als je extra shikie wil doen (zoals ik, gewoon voor de foto want als jullie het niet zouden zien zou ik alles gewoon op een bord pleuren) doe je een citroentje in het midden, omringd door de garnalen.

Dit is dan het eindresultaat. Ru7em athasthem.

Oh ja, de garnalen die ik gebruikt heb voor de garnering zijn deze.

En zo zien ze eruit als ze nog ingevoren in hun kartonnen doos liggen.


Deelname aan dit onderzoekje neemt hooguit 5 minuten van je tijd in beslag. Dus help out a friend of mine, alvast bedankt.

Via deze link kom je terecht in het onderzoek

Poëzie / El dolor es un largo viaje van Luis Rosales
« Gepost op: 16/12/2007 om 17:28:19 »
Het verdriet is een lange reis
Luis Rosales

Hier draagt hij dit gedicht voor:

Kijken neemt slechts een paar korte, maar waardevolle minuten van je tijd in beslag.

'Niets is voor niets. Er is geen vreugde, hoe klein ook, die je niet moet bevechten. Er is geen vreugde, hoe belangrijk ze ons ook lijkt, die uiteindelijk niet verandert in as of wond. Maar het verdriet is als een geschenk, niemand die eraan ontsnapt.

De hoop, de liefde, het geld, alle aardse goederen. Het verdriet omvat ze allemaal. En ze zijn als vogels die over de zee vliegen. Hoe lang ze ook vliegen, nooit wijken ze af van hun doel.'

Films / Ali Zaoua, prince de la rue (voor wie 'm nog niet gezien heeft)
« Gepost op: 01/12/2007 om 00:38:10 »

Morgenmiddag (zaterdag) komt deze film op Nederland 2 om 13:40 u. Echt een ontroerende film over Marokkaanse straatkinderen. Kijken dus.


Het is niet de eerste keer dat in het zuiden een film wordt gemaakt over het leven van straatkinderen, die de schrijnende armoede en het onrecht van deze verloren generatie ontluikt en aanklaagt. Zelden echter slaagde een regisseur er zo goed in de juiste toon te vinden om een dergelijke thematiek toch charmant, onderhoudend, luchtig, cinematografisch aantrekkelijk en ontroerend te brengen, zonder te moeten inlossen aan geloofwaardigheid, eerlijkheid of integriteit.

'Ali Zaoua' is een mooie film, met de lelijke straatkant van Casablanca als decor. De beginact toont de moord op Ali Zaoua, een jongen die ervan droomde om zeeman te worden, en te leven op een eiland waar twee zonnen aan de hemel schitteren. Het verhaal volgt Kwita, Omar en Boubkar, sterk vertolkt door echte straatkinderen van aldaar (die samen met cineast Nabil Ayouch als 'gasten' aanwezig zijn op Cinema Novo), in hun stormachtige reilen en zeilen om een waardige (= prinselijke) begrafenis te bekomen voor hun vriend.

Een woest maar realistisch sprookje, minder sentimenteel als 'Central do Brasil' (Walter Salles) en lichter verteerbaar als 'Leaf on a Pillow' (Garin Nugroho). De indrukwekkende widescreen-beelden en de symfonische begeleiding maken van 'Al Zaoua' misschien een iets te gepolijste prent, waar een dergelijk verhaal wellicht effectiever kon worden overgebracht indien gehuld in een sobere verpakking. Desondanks is deze opener van de 18de editie van het Cinema Novo festival een fascinerende bitterzoete film die, vroeg of laat in het verhaal, zonder twijfel de emoties op sleeptouw neemt.


Stel je hebt plannen om met een stel meiden in de lente een rondreis te ondernemen door Marokko.

De hamvraag is dan natuurlijk sowieso: waar vind je avontuurlijke (Marokkaanse) meisjes die mee willen op zo'n reis, ken bijna alleen saaierds en bangerds, maar goed.

Hoe kun je zo'n rondreis het beste aanpakken en plannen als je geen auto hebt? Heeft iemand ervaring met treinreizen in Marokko? En zo ja, tussen welke plaatsen zijn er (goede) verbindingen? Hoe kom je het makkelijkst en veiligst in Arrif als je daar geen familie hebt wonen en ook zonder familie daarheen gaat? Gewoon vanuit Nador of Al Hoceima een taxi pakken en op naar Arrif? En wat zou ongeveer het budget zijn voor een rondreis van drie weken?

Alle denkbare tips en opperingen met betrekking tot dit onderwerp zijn welkom, dus spuien maar. Heb wel zin om hierover te zwetsen. ;D

Pagina's: 1 2 3 »